zondag 14 april 2024

zondagmiddag wandelin...

 

Aangezien mijn plannen van de zondag ineens anders zijn, ik kon niet naar de cross xxl omdat er een spinning spectakel aan de gang was en dus de zaal waar ik altijd train bezet was. Zaterdagavond was ik al bij Heleen geweest dus dat viel ook weg.. dus dacht ik ik ga vreselijk uitslapen.. maar dat lukte dus niet. om 10.00 was ik klaar wakker en dus besloot ik om maar te gaan wandelen, een wandeling van ongeveer 15 tot 20 km, had ik in mijn hoofd.. Ik had het bedacht  om via de ridderbuurt de weilanden in te gaan,. de koeien zijn nog op stal en dus kon ik mooi gaan lopen door het weiland en dan zo naar Ter Aar.. etc

Het plan in mijn hoofd was perfect, de uitvoering liet dit keer ook te wensen over want ik kon de varkenskade niet op omdat het broedseizoen nu is en tot 15 juni mag je de weilanden dus niet betreden.. ik balen., maar goed dan maar gewoon wandelen langs de Ridderbuurt.

Daarna de golfbaan bedwongen, de beide gedeeltes en nadat ik dat had gelopen besloot ik om het zandpad te nemen langs het water terug naar het restaurant op het golfterrein, om daar over de brug te gaan en weer verder langs het water te lopen.

Aan het einde van dit pad ben ik door het net aangelegde bos gelopen richting de skatebaan.. wat ik altijd erg spectaculair vind om te kijken wat die jonge gasten allemaal kunnen op hun skateboards...

Daarna heerlijk rustig na huis gelopen om na 10 kilometer lekker thuis bezig te gaan de foto's uit te zoeken en wat te genieten van de rest van deze zondag.










zaterdag 13 april 2024

Hurt ( Duncan laurens)

Het zal saai worden maar soms kruipen de liedjes van Duncan met name door zijn stem mij zo onder mijn huid dat ik hem toch nog een keer weer in het zonnetje wil zetten.. zo mooi wat hij zingt maar vooral hoe hij het zingt dat vind ik indrukwekkend..

Dit lied ook hoe hij dat vertaald. prachtig gewoon.

hurt

Seems like it was yesterday when I saw your face
You told me how proud you were, but I walked away
If only I knew what I know today
Ooh, ooh

I would hold you in my arms
I would take the pain away
Thank you for all you've done
Forgive all your mistakes
There's nothing I wouldn't do
To hear your voice again
Sometimes I wanna call you
But I know you won't be there

Ohh I'm sorry for blaming you
For everything I just couldn't do
And I've hurt myself by hurting you

Some days I feel broke inside
but I won't admit
Sometimes I just wanna hide
'cause it's you I miss
And it's so hard to say goodbye
When it comes to these rules Would you tell me I was wrong?
Would you help understand?
Are you looking down upon me?
Are you proud of who I am?

There's nothing I wouldn't do
To have just one more chance
To look into your eyes
And see you looking back

Ohh I'm sorry for blaming you
For everything I just couldn't do
And I've hurt myself, ohh

If I had just one more day
I would tell you how much that I've missed you
Since you've been away
Ooh, it's dangerous
It's so out of line
To try and turn back time

I'm sorry for blaming you
For everything I just couldn't do
And I've hurt myself by hurting you

 

 


 

vrijdag 12 april 2024

Humphrey’s

 

Na de voorstelling van Jezus Christ besloten we om met elkaar toch nog wat te gaan eten bij Humphrey's een restaurant waar ik graag kom. ze hebben een ruime keus op hun menu, voorgerechten die bestaan uit altijd 2 vega, 2 vis  en 2 vlees en dat ook bij de hoofdgerechten. De toetjes zijn ook altijd weer een verrassing hoe ze dat maken. Het leuke vind ik daar dat ze altijd wel iets bijzonders bij het eten doen. Zo kreeg ik bij mijn soep een stukje vegetarisch vlees., Ankie bij haar zalmrollen een lolly. daarnaast kregen we bij het hoofdgerecht een heerlijke salade, appelmoes met kaneel en friet...  als toetje koos ik voor de kaneel rol, Ankie koos voor de tiramisu...

We wilden toch nog even echt goed na praten over de voorstelling hoe het was en hoe we het ervaren hadden. maar niets dan lof over deze voorstelling. het was helemaal geweldig en vooral zeer boeiend.

We vonden de opstelling ook bijzonder, je kon ook een plek op het podium krijgen maar wat was ik blij dat ik daar niet zat omdat je dan toch veel keek naar de rug van de spelers en de dansers.

Wat ik knap vond aan deze voorstelling is dat ze het zo in deze tijd hebben gebracht, ook de keus  voor een gekleurde speler als Jezus vond ik uniek en mooi..  tenslotte is de vraag wat is bedoel hij schiep de mens naar zijn evenbeeld... en daar valt iedereen  onder.

Na het eten zijn we terug gelopen naar de parkeergarage met het heerlijk weer.. en zijn we terug gereden naar huis. Nadat ik Ankie had afgezet besloot ik om ook maar even langs Heleen te gaan, dat doe ik elke zondagmiddag maar zo sloeg ik meteen 2 vliegen in 1 klap.. want ik nam me meteen voor, aangezien het weer zo mooi is om zondag dan een lekkere lange wandeling te maken. nu de koeien nog niet in het weiland staan kan je heerlijk lopen door de weilanden al is het wel heel drassig maar dat neem ik dan wel even op lief...








woensdag 10 april 2024

Bikkels on Bike

 

Ach dit zal geen lang blogje worden maar wel een blogje om te lezen en zeker om deze twee gasten te gaan volgen.

Ik weet het niet helemaal zeker maar volgens mij zijn het zelfs oud leerlingen van mij, zeker als ik zie dat er diverse collega's ze volgen.. dan kan het haast niet anders dan dat ze ook bij mij in de klas hebben gezeten.

Door vriendin Ankie werd ik op deze twee knapen gewezen op instagram, ik weet dat soort dingen niet wat er allemaal staat en gebeurt, ik zeg dan ook heel vaak.. ik heb een leven.. en dat heb ik natuurlijk ook. en heb echt geen tijd om al die dingen op instagram etc te zoeken en te zien. maar ik ben blij dat Ankie  me af en toe wijst op sites die de moeite waard zijn.

Het leuke van deze twee jonge gasten is dat ze volgens mij een vriendschap hebben voor het leven samen, ze genieten enorm, hebben dikke lol samen en het zijn echte pretletters.

Het is geweldig om ze te zien maar ook om te lezen dat ze bij elke vlog even neerzetten waar ze overnachten voor oma, omdat die zich ongerust maakte waar ze sliepen..

Ze zijn samen een jaar onderweg naar Vietnam.. wat ik nogal een onderneming vind.

Dus een jaar lang krijg ik gratis up dates van deze twee bikkels en het is genieten.

Daarom even dit korte blog over deze twee jongens en wil je meer over ze weten dan kan ik je aanraden om onderstaande link te volgen naar hun site waar je ook kan doneren omdat je het zo goed vind wat ze doen.

Bikkels on Bike

stukje uit de plaatselijk krant

Bikkels on Bikes: Fietsend naar Vietnam

Beiden delen een passie voor fietsen en ervaren het als een manier om de hele dag buiten te zijn. Het idee om naar Vietnam te fietsen ontstond vrij spontaan in 2021, toen Rick, onder genot van een biertje, het voorstelde als een grap. Sven reageerde echter met enthousiasme, en ze besloten serieus te overwegen om naar het Verre Oosten te fietsen. "Met een biertje ben je altijd wat enthousiaster," lacht Sven.

Samen bekeken ze Google Maps om het verste oosten te bepalen, en de keuze viel op Vietnam. “Dit alles was in coronatijd”, vertelt Rick. “We keken op de kaart en konden kiezen tussen China en Vietnam. Alleen waren de grenzen van China op dat moment dicht.” Wat begon als een spontaan idee, werd al snel serieus genomen. In de afgelopen 2,5 jaar hebben de avonturiers zich grondig voorbereid door lange fietstochten te maken door Scandinavië, Oostenrijk, Duitsland, Schotland en andere bestemmingen. "We dachten, als we het nog leuk vinden, dan gaan we het gewoon doen!", vertelt Sven. "En we vonden het alleen maar leuker worden."

Vertrek

Na zorgvuldige voorbereiding zullen de bikkels op zondag 10 maart om 10:00 uur vertrekken vanuit Rijnsaterwoude. Om hun vrienden en familie de kans te geven afscheid te nemen, kunnen ze de eerste paar kilometer mee fietsen.

De geplande reistijd is ongeveer een jaar, maar Sven merkt op: "Als het langer of korter duurt, maakt het ook niet uit. We hebben beide onze banen opgezegd en gespaard om dit te kunnen bereiken." Wil je het avontuur van Rick en Sven tot in detail meebeleven? Volg ze op TikTok, Instagram en houd Alphens.nl in de gaten voor de gaafste verhalen!

Sponseren

Om hun doel te verwezenlijken, hebben de avonturiers ook de mogelijkheid geopend voor sponsoring.

Wil jij/jouw bedrijf deel uitmaken van het Bikkels on Bikes-avontuur en Sven en Rick ondersteunen tijdens hun ongelooflijke reis naar Vietnam? Bekijk hier de mogelijkheden.

dinsdag 9 april 2024

Jezus christ superstar (theater)

 

Het plan was goed.. de uitvoering wat minder. We besloten om  met de auto naar de Capelse brug te rijden, daar te parkeren en dan met de metro naar de schouwburg. Dus ik was keurig op tijd bij Ankie dus we reden goed. Bij de grote rotonde ging het even mis maar ach een rondje van de zaak is nooit weg. 
Uiteindelijk kwamen we aan waar we moesten zijn maar daar bleken alle plekken bezet te zijn. Dus we besloten om aan maar naar de schouwburg te rijden. Daar aan gekomen zijn we meteen gaan parkeren bij een parkeergarage, de app van Qparks werkt perfect, je rijd er zo in.. en kan er ook zo weer uit. de rekening, dat is wat vervelender krijg je later.. maar ach. wat maakt het uit..
 
We hebben eerst nog een kop/ pot thee gedronken om daarna naar het theater te gaan, we hadden prachtige plekken en het was heerlijk.
 
Ik ga niet teveel uitweiden over deze musical maar waarom hebben ze Jean  niet met een beter lied naar het songfestival gestuurd. wat een topartiest is dit. spel. zang. emoties echt de ster van de show.
Tevens vind ik de keus voor een donker Jezus geweldig origineel en top.
Helaas zijn sommige liedjes anders ge gearrangeerd, waarschijnlijk omdat de zangers het niet konden halen maar bij het lied van i dont know how to love him vloog voor mijn gevoel de zangeres die Maria speelde uit de bocht en maakte ze dit integer lied eigenlijk kapot dat vond ik eigenlijk het zwakste moment in de voorstelling voor de rest. Ga echt kijken wat een prachtige voorstelling en wat komt hij binnen. Het eindbeeld zal nog lang in mijn geheugen gegrift staan..  ik vond het stuk zo goed dat ik hem nog een keer ga bekijken in Alphen, op een ander podium en ben benieuwd of hij dan nog net zo sterk en mooi overkomt.. 
Het is een echte aanrader.


De nieuwe versie van Jezus Christ Superstar is een bijzondere! De sfeer werd gelijk goed gezet bij de première met een sterke opening met dans en spel door de gehele cast. Het voelt duister en krachtig aan en daarmee maakt men gelijk een statement. Daar bij zet Lucas Hamming de toon door het lied Heaven on their minds echt geweldig te zingen. Het klinkt rauw, het raakt en het is erg krachtig.

Jeangu Macrooy in de rol van Jezus komt wat onwennig op gang (wellicht komt dit omdat je hem als zanger gewend bent en hem nu als acteur ziet). Echter na het lied Hosanna voel je de energie op het podium. Het is te zien dat het ensemble Jeangu versterkt en het geeft een mooi samenspel weer. Het mag benoemd worden dat dit podium erg uniek is, met een arena-achtige setting. Het decor bestaat uit vrijwel niks en toch wordt het niet gemist. Een groot deel van het podium is daarbij ook gevuld met bezoekers in de zogenaamde Super seats. Vooral tijdens het laatste avondmaal gaf dit een leuk effect tijdens het nuttigen van de wijn en het brood.

Door het hele stuk heen wordt de kracht en energie van de cast goed bemerkt in de zaal. Door hun bijzondere danspassen, goede zangkunsten en levendig spel, zetten zij een stuk neer vol energie met een rauw randje. Het moderne karakter wordt daarbij gekenmerkt door onder andere de jonge cast, maar ook de kleding stijl en keuze. Dit matcht goed met elkaar en de manier waarop deze Jezus Christ Superstar wordt neergezet.

Magtel de Laat, in de rol van Maria, deed het ook erg goed. Qua zang was ze erg sterk en bracht ze een mooie versie van ´I don´t know how to love him´. De scène van Alex Klaassen als koning Herodes laat ook een flinke indruk achter. Ook al is Alex maar één scène te zien; hij weet de zaal mee te nemen en op excentrieke wijze zijn karakter neer te zetten.

Andere opvallende karakters die een geweldige rol hebben gespeeld zijn, Pilatus & Peter. Pilatus werd gespeeld door Edwin Jonker en zijn versie is machtig en rauw. Gino Korsèl valt op door zijn prachtige stem, waarmee hij een mooie doch sterke Peter neerzet. Ook mag er een eervolle vermelding zijn voor de band, die van deze musical echt de rock-versie maakt, door de gillende gitaren en de sterke muzikale ondersteuning bij alle nummers.

Uiteindelijk was men in de zaal het meest onder de indruk van het einde van het stuk. Door het veelvuldig gebruik van bloed en bijzondere special effects laat dit stuk een behoorlijke indruk achter met de laatste scenes. Je kunt je op sommige momenten wel afvragen of die special effects echt nodig waren en niet te heftig of soms gewoon iets te ruw.

Toch is het zeker waard om dit stuk te bekijken. Deze versie van Jezus Christ Superstar is minimalistisch, modern, rauw, maar vooral erg sterk door de geweldig samenwerkende cast. Ze zetten samen een buitengewone voorstelling neer die je niet wilt missen.


 

Bob Marley ( one love) ( film)

 

 afgelopen vrijdag met Ankie naar deze film geweest, wat een mooie film is dit. In een ver verleden had ik een documentaire gezien over Bob Marley, in Londen zag ik een prachtig stukje streetart voor deze film, dat ik niet anders kon dan om deze film te bekijken..

Wat een prachtige film en wat is het mooi om te zien hoe sterk Rita is zijn vrouw.. ik vind dat oprecht genieten.. deze film is een absolute aanrader om te gaan zien., onder de foto staat de recensie van de film maar ook de trailer van de film om jullie vooral te motiveren om te gaan kijken naar deze prachtige film.

recensie van de film:

Regie: Reinaldo Marcus Green | Scenario: Terence Winter, Frank E. Flowers, Zach Baylin, Reinaldo Marcus Green | Cast: Kingsley Ben-Adir (Bob Marley), Lashana Lynchj (Rita Marley), James Norton (Chris Blackwell), Daniel Melville Jr. (Norval Marley), Sevana (Judt Mowatt), Hector Lewis (Carlton Carly Barrett), Tosin Cole (Tyrone Downie), e.a. | Speelduur: 104 minuten | Jaar: 2024

Op 11 mei 1981 kwam Bob Marley op veel te jonge leeftijd te overlijden aan de gevolgen van kanker. De Jamaicaanse muzikant is tot vandaag de dag een van de belangrijkste vertolkers van de reggae, de door een syncopisch ritme gekenmerkte muziekstijl. Marley was bovendien een verbinder, in een tijd dat dit nog geen leeg modewoord was. Zijn teksten gingen over vrede, het overbruggen van verschillen en het manifesteren van innerlijke kracht.

 Er zijn al meerdere films en documentaires gemaakt over het leven van Marley. Regisseur Reinaldo Marcus Green doet er nog een schepje bovenop. Of hij iets toevoegt valt te betwijfelen. In een groot charmeoffensief - alsof Marley dat nodig heeft - licht de filmmaker een periode in Marleys leven uit waarin hij steeds meer een politieke figuur dreigde te worden. Voor het eerst sinds de afhankelijkheid van Jamaica dreigde het eiland halverwege de jaren zeventig namelijk in een burgeroorlog te belanden.


Marley dacht er goed aan te doen zijn vredesboodschap uit te dragen door een concert te geven om alle Jamaicaanse neuzen weer dezelfde kant op te krijgen. Het werd hem echter te heet onder de voeten nadat hij ternauwernood aan een moordaanslag ontsnapte. Terwijl vrouw Rita met hun kinderen naar familie in het Amerikaanse Delaware vertrekt, reist Marley met zijn overgebleven Wailers naar Londen.

Hier neemt Marley zijn fameuze negende album Exodus op, een alom bejubelde plaat die de artiest tot een wereldster maakte. Green laat de muziek de boventoon voeren door Marley in jamsessies uit te laten barsten en de ontstaansgeschiedenis van zowel het titelnummer van het album als de titel van deze biopic in beeld te brengen. Het moet gezegd dat Marley-vertolker Kingsley Ben-Adir een brok charisma is en de zanger vol overtuiging neerzet. Overigens horen we alleen in de wat verstildere momenten de stem van Ben-Adir; de rest is het oorspronkelijke stemgeluid van Marley.

De Brit had echter een betere film verdiend om zijn acteerkunsten in te vertonen. We worden middenin de Jamaicaanse chaos gedropt, waar Marley al een ware volksheld is, maar kennelijk ook tegenstanders kent. De maatschappelijke situatie, waarin rastafari's minderwaardig zijn, wordt slechts op schamele wijze aangestipt. Ook het feit dat Marley leed onder zijn onbekende witte vader en dat hij eigenlijk nergens echt bij hoorde wordt vrijwel genegeerd.

Het vierkoppige schrijversteam maakt er bovendien een behoorlijk potje van door de grossieren in onzorgvuldigheid en soms zelfs nalatigheid. Zo komt een ruzie tussen Bob en vrouw Rita tijdens een promotietour in Parijs compleet uit de lucht vallen. Dat er een boel speelde tussen de echtlieden moeten we kennelijk uit deze scène afleiden. Jammer dat het conflict niet beter is ingebed en ingeleid, want op dramatisch vlak is het een van de weinige hoogtepunten.

Er is zeker een boel liefde gaan zitten in deze zwalkende biopic, mede geproduceerd door Marleys zoon Ziggy en Brad Pitt, maar de verwoede pogingen om een levensverhaal nu eens anders dan anders te vertellen gaat de productie al snel in de weg zitten. Voor de liefhebbers van Marleys muziek is het goede nieuws dat deze uitgebreid door de bioscoopspeakers knalt.

 

zondag 7 april 2024

loving arms ( Duncan Laurens)

 

Dat ik fan ben van Duncan is wel duidelijk denk ik,  ik vind hem geweldig wat hij met zijn stem kan. Dit lied wat hij zong in De beste zangers, kroop meteen onder mijn huid, hij raakte me en vond het zo intens mooi gezongen door hem. Heb natuurlijk diverse uitvoeringen gehoord maar die van Duncan is voor mij oprecht echt de beste uitvoering.

Al moet me wel van het hart, dat hij wel steeds meer excentrieker gaat worden als artiest in zijn verschijning.. soms mis ik de Duncan uit de tijd van het songfestival.. die hij zeer terecht won.. maar ach dit zal wel horen bij als je beroemd bent de wereld over reist en wil blijven vernieuwen..

loving arms

If you could see me nowThe one who said that she'd rather roamThe one who said she'd rather be aloneIf you could only see me now
If I could hold you nowJust for a moment, if I could really make you mineJust for a while, turn back the hands of timeIf I could only hold you now
I've been too long in the windToo long in the rainTaking any comfort that I canLooking back and longing forThe freedom of my chainsAnd lying in your loving arms again
If you could hear me nowSinging somewhere through the lonely nightsDreaming of the arms that held me tightIf you could only hear me now
I've been too long in the windToo long in the rainTaking any comfort that I canLooking back and longing forThe freedom of my chainsAnd lying in your loving arms again
I've been too long in the windToo long in the rainTaking any comfort that I canLooking back and longing forThe freedom of my chainsAnd lying in your loving arms again
I can almost feel your loving arms again



2de paasdagwandeling..

Het was mooi weer, geen regen, wel een straf windje maar goed dat maakt ook niet uit, daar kan je je op kleden, dus ik besloot om de wandeltocht te gaan doen die al op mijn lijstje stond om te gaan lopen rond Alphen. .Nogmaals leve de komoot, als je het begrijpt is het een heerlijke wandelapp. Dus ik besloot om de wandeltocht te doen van 15 km, beginnende bij mijn huis, dan zo langs de N207 richting Rijnsaterwoude, en dan afslaan langs het Brasemermeer naar Woubrugge, langs de Aspergeboerderij om dan meteen maar een pak asperges uit de automaat mee te nemen als avond maaltijd.. 
Nadat ik mijn termosfles had gevuld met heet water, mijn tussendoor snacks had in gepakt, ik was weer eens vergeten om een  lunch mee te nemen, maar goed zo ver en zo lang  zou het toch niet duren was mijn idee....
 
Dus vol goede moet begon ik aan de wandeling.. het begin was gemakkelijk te vinden. en het liep lekker weg, al ben ik niet zo van over asfalt, maar aangezien de weilanden, de berichten op facebook van diverse wandelgroepen waar je leest dat men nog steeds door diepe plassen moet lopen, soms via allerlei moeilijke wegen, klimmend over bomen  hun weg moet vinden wegens het hoog water.. besloot ik om dan maar even blij te zijn met het asfalt.. maar er is weinig te zien dat vind ik weer jammer.
 
Toch is er altijd wel wat te zien, zoals dat ik het monument ontdekte, of beter gezegd, ineens begreep dat het een monument is voor het verdwenen dorp Jacobswoude. nooit geweten dat dat een monument was, ik dacht iets van oorlog etc.. dat er zelfs een bankje staat omdat er vroeger een kerk heeft gestaan. Wat ik aandoenlijk vind is dat leerlingen een stukje hebben geschreven en dat is er ook bijgeplaatst, waarop staat dat ze het dorp missen.. terwijl het dorp al ver voor hun geboorte verdwenen was.. maar het blijft leuk.
 
Daarna het lange stuk naar Rijnsaterwoude, ook saai maar het liep lekker, wel besefte ik me ineens dat ik tot nu toe en nog steeds niet , geen koe in de wei heb gezien, kennelijk blijven ze nog even op stal in verband met het weer.
 
Tijdens mijn wandeling zag ik al de eerst jonge nijlganzen op het water drijven met hun ouders.. zo mooi en dan is het echt lente zeker nadat ik een veulen had gezien.. wat een heerlijke jaargetijde is het toch de lente..met de belofte naar de zomer.
 
De wandeling ging na de dijk de weg in naar de asperge boerderij en ik verheugde me er enorm op,. maar helaas, er waren genoeg asperges in de automaat maar ik kon niet contactloos betalen met als gevolg dat ik dus met lege handen door naar huis moest..  ach het scheelt wel  weer 25 euro. en dat vond ik wel heel veel geld om eerlijk te zijn voor een pondje asperges
 
Tot mijn verrassing was het ook een stuk van de marskramerpad en kon ik daar ook een stuk van lopen, prachtig stukje door Woubrugge zeker als je van de weg af kan en dan langs het water verder kan lopen. 
Aan het water toch even een pauze gehouden en genoten van een gassie die met een magneet aan het vissen was terwijl zijn moeder op een bankje zat zich te verdiepen in haar sociale media op haar telefoon terwijl het sociale juist naast haar zich afspeelde, haar kind die bezig was met magneetvissen. en hoe leuk zou het zijn als moeder juist dan met haar zoon meekijkt en meedoet. 

Na de brug van Woubrugge ben ik verder gelopen en kwam nog een sportmaatje tegen op haar step, we zijn een stukje opgelopen en lekker gepraat, uiteindelijk afscheid genomen en heb ik de laatste kilometers lekker naar huis gelopen waar ik intens tevreden onder de douche ben gestapt.. heerlijk gewandeld weer, wederom 15 km in de benen, het gaat weer echt gebeuren. ik ben klaar voor de verdere wandelingen
 
 







zaterdag 6 april 2024

De gijzeling in de applestore ( document)

 

Tijdens het etentje van Dominihama kwam deze docu ter sprake, ik heb nog zoveel wat ik wil zien en opgenomen heb dat ik eerst dacht.. nou heb ik er wel zin in. maar zoals al werd gezegd je begint te kijken en je kan niet stoppen, dus besloot ik om na het etentje rond 0.15 nog eens te gaan kijken wat dit was en voor ik het wist had het mij ook in de greep. Bleef ik kijken maar ik kon nog wel bedenken dat ik niet verder ging kijken toen ik aflevering van de 2 had gezien, ik was verstandig genoeg om te bedenken dat ik moest gaan slapen maar ja gelukkig is het een lang weekeinde en wel een uur minder maar wel een dag extra vrij..dus dat bied kansen. Moet zeggen het is uniek omdat je heel veel ziet omdat hij een bodycamp had op zijn lichaam met als gevolg dat je er echt middenin zit. Ook verbaas je over de niet zo handige zetten van mensen die hun familie appen die dan op het net gaan zetten dat ze in de kast zitten terwijl de  gijzelnemer denkt dat hij maar met 1 persoon in de store is.. ..

Recensie van de documentaire: 

Een kilo explosieven, meerdere vuurwapens en miljoenen euro’s aan cryptovaluta. Het zijn de hoofdingrediënten van de gijzeling in de Apple Store op het Leidseplein in Amsterdam, vandaag precies twee jaar geleden. Vanavond verschijnt een documentaire met nooit eerder vertoonde bodycambeelden die de dader zelf maakte.

Documentairemaker Roos Gerritsen was direct getriggerd door de gebeurtenissen. Haar interesse leidde tot een bezoek aan het politiebureau, waarin ze haar vragen voorlegde. “Ik had meer interesse in wat er precies is gebeurd en wat de gijzelnemer heeft gedreven”, vertelt ze in Goedemorgen Nederland op NPO 1. Gerritsen kwam er vervolgens achter dat er heel veel beeldmateriaal beschikbaar was. “Maar ook veel audiomateriaal, wat heel bijzonder was. Bij de eerste gesprekken werd dat vrij snel duidelijk.”

De documentairemaker kreeg uiteindelijk de beschikking over het beeld- en geluidmateriaal, wat resulteerde in een uniek inkijkje in wat er op 22 februari 2022 precies in de Apple Store op het Leidseplein voltrok.

Tientallen mensen zitten vast

Rond 17.30 uur kreeg de politie Amsterdam meldingen over een mogelijke gijzeling in de Apple Store. De dader, Abdel A., had nota bene zelf de politie gebeld en eiste voor 200 miljoen euro aan bitcoins. Toen de politie bij de winkel aankwam, werden zij met een semiautomatisch wapen beschoten. Het Leidseplein werd vervolgens afgezet en wat volgde was een urenlange onderhandeling, waarin de dader een gijzelnemer gedurende de hele gijzeling onder schot hield.

In de Apple Store waren op het moment van de gijzeling tientallen mensen aanwezig die zich in het gebouw verscholen hielden, waaronder vier mensen die zich op de begane grond hadden verstopt in de bezemkast. Eén gijzelaar was continu bij de dader. De urenlange gijzeling kwam tot een abrupt einde toen de gijzelaar ontsnapte, de gijzelnemer de vervolging inzette en vervolgens werd geschept door een politieauto, die werd ingezet om de dader uit te schakelen. Gijzelnemer A. overleed een dag later in het ziekenhuis.

Dader heeft gijzeling gefilmd

A. heeft de hele gijzeling gefilmd, waardoor de kijker een goed beeld krijgt van zijn grillige karakter. Zo zegt hij tegen een gegijzelde onder meer dat hij “genoeg explosieven heeft om het hele Leidseplein op te blazen”. Gerritsen heeft geen idee waarom Abdel A. de bodycam droeg. “Hij kon daarmee ook niet live streamen, dus waarom hij dat gedaan heeft weten we niet. Wel kregen we door deze beelden een veel beter beeld van wie hij was en waarom hij dit gedaan heeft.”

De politie heeft nog niet zijn motief kunnen achterhalen. “Maar wat wel naar voren komt is een beeld van een jongen die verward was”, zegt de documentairemaker. “Hij had ook psychische problemen. Zo had hij drugs op tijdens de gijzeling en zat hij in de schulden. Hij was boos op de overheid, die hij steeds ‘de driehoek’ noemde.”

Urenlange onderhandelingen

Bemiddelaars proberen Abdel A. gedurende de gijzeling aan de praat te houden, waardoor we in de documentaire een uniek inkijkje in het hoofd van de gijzelnemer krijgen. “Wat naar voren kwam is dat hij op vijftienjarige leeftijd met vader en moeder naar Syrië is verhuisd, waar hij bomaanslagen had meegemaakt. Syrië heeft best wel wat met hem gedaan”, vertelt teamleider Johan van informatieknooppunt Contraterrorisme, Extremisme en Radicalisering (CTER), die uit veiligheidsoverwegingen niet herkenbaar in beeld komt.

Documentairemaker Gerritsen heeft politieagenten, speciale eenheden en gegijzelden geïnterviewd die over hun ervaring vertellen. “Op allerlei niveaus heb ik met ze gesproken, waaronder met een medewerker van de Explosieven Opruimingsdienst, die naast de bommen stond en niet wist of ze echt waren. Ook de man die tijdens de gijzeling urenlang in de bezemkast van de Apple Store opgesloten zat, vertelt zijn verhaal. Ze hebben doodsangsten uitgestaan.”

Heldendaad

“Na de inzet was er vrij veel discussie of de aanrijding wel of niet had moeten plaatsvinden”, zegt voorzitter van de Nederlandse Politiebond Nine Kooiman, te gast in Goedemorgen Nederland. “Ik vind het echt een heldendaad wat zij hebben gedaan, omdat zij in een split second hebben bedacht om op deze manier levensreddend te handelen.”

Volgens Kooiman is het een unicum dat in de documentaire precies naar voren komt hoe de politie heeft gehandeld. “Het is uitzonderlijk dat de politie zo open in een documentaire vertelt over hun kant van het verhaal. Dat is juist mooi, omdat het een heel goed beeld geeft hoe professioneel deze inzet is geweest.”



vrijdag 5 april 2024

donderdag 4 april 2024

Avondwandeling met de Buuf

We waren het al van plan om te gaan wandelen een mooie wandeling met de aspergeboerderij op de route zodat we verse asperges konden halen.,. maar de regen zorgde voor dat we het uitstelden, dus ik nog even snel naar de Kringloop en balen dat de zaterdag voor de Paasdagen zo saai verliep.. Buienrader gaf ook niet echt veel hoop dat het mooier zou worden helaas.
 
Maar goed rond een uur of 18.30 keek ik op buitenrader en zag dat het tot minstens 21.00 droog zou blijven dus ik de buuf geappt of we toch nog even een ommetje zouden maken, dat leek haar ook we wat, ze moest nog even eten en dan konden we wel gaan.
Rond 19.00 besloten we om te gaan lopen, en zoals vaak pak je de bekende route.. maar op een punt of wel of niet de golfbaan lopen en meer of naar de Ridderbuurt besloten we om naar de Ridderbuurt te gaan want dan konden we kaas halen. maar de lucht was zo mooi dat we besloten om toch maar naar Ter Aar te lopen, druk pratend met elkaar en ook meteen heel veel foto's te maken van de prachtige luchten maar ook van de omgeving.. genoten we enorm.
 
Onderweg bij het het speeltuintje van Ter Aar kwam ik nog een stel leerlingen tegen wat ik erg leuk vond om mee te praten en wat te klieren. vooral omdat iemand was langs gefietst uit Alphen die me zag staan de natuur de vrije loop te geven.. terwijl ik daar altijd zo voor waak.. omdat ik het niet vind kunnen dat leerlingen mij zien staan, maar ja wie verwacht er ook een leerling die laat op de fiets zit die dan nog naar Ter Aar fiets vanuit Alphen. dus het was dikke lol met die gasten.

Daarna hebben we heerlijk gelopen in het steeds donkerder worden Alphen en omgeving wat prachtige foto's heeft opgeleverd we hadden echt het gouden uur te pakken leek het.
Op  het punt van of afslaan langs de N207 geloof ik of door te lopen langs Woubrugge, we besloten het laatste te doen en zo liepen we heerlijk te praten met elkaar over van alles en nog wat en te genieten om zo een mooie 12 en een halve kilometer weg te lopen..
Soms kan het leven zo eenvoudig zijn en je intens gelukkig maken









dinsdag 2 april 2024

wim sonneveld ; dat wij verschillen van elkaar

 

Er zit in mijn het gevoel dat ik dit lied al eerder heb geplaatst hier maar ik kon het niet terugvinden , maar dan nog het is een prachtig lied met een mooie tekst..over dat je ouder word en dan iemand ontmoet  waarvan je weet dit kan niet....  de verschillen zijn te groot...

dat wij verschillen van elkaar:

Dat wij verschillen van elkaarZit enkel in die dertig jaarDie afstand zal ons blijven scheidenJe zegt je vindt dat geen bezwaarMaar kijk eens naar mijn grijzend haarDat kan toch nergens meer toe leiden
Je zegt ik ben de eerste manVan wie je werkelijk houden kanDat staat op je gezicht te lezenIk weet wel wat je in me zietMaar lieve kind vergis je nietJe vader wil ik echt niet wezen
Want heus dat lijkt toch nergens naarEen kind van nauwelijks achttien jaar
Je bent zo lief je bent zo lief maar onervarenWe passen echt niet bij elkaar
Dat wij verschillen van elkaarZit enkel in die dertig jaarDie afstand zal ons blijven scheidenMaar het gevoel dat ik ervaarDat zich verraad in mijn gebaarLaat je toch daardoor niet misleiden
Je weet heel goed dat ik je magEn dat al van de eerste dagIk zou je heus wel willen zeggenDat ik ontzettend van je houEn ook wel met je trouwen wouIk weet niet hoe ik 't uit moet leggen
Want heus dat lijkt toch nergens naarEen kind van nauwelijks achttien jaar
Je bent zo lief je bent zo lief maar onervarenWe passen echt niet bij elkaar
Er zal vast wel een ander zijnMet minder hart en minder breinWiens jeugd ik heus wel zal benijdenDat wij verschillen van elkaarZit enkel in die dertig jaarDie afstand zal ons blijven scheiden