donderdag 20 juni 2024

Airco perikelen

 

Laatst toen ik terugreed vanuit mijn moeders woonplaats.. merkte ik al dat mijn airco het niet meer echt goed deed..Het werd niet echt koud in mijn auto, dus ik had al het vermoeden dat hij niet meer genoeg gevuld was, misschien zelfs wel smerig..

Dus ik besloot om maar eens bij de Euromaster in mijn woonplaats langs te gaan om een afspraak te maken, dat kon al een week eerder maar toen had ik niet genoeg tijd om te wachten, dus ik besloot om maar afgelopen vrijdag te gaan. Wat achteraf heel verstandig was, want het bleek niet een even snel te kunnen het blijkt dus heel lang te duren.. anderhalf uur om gewoon steeds het weer bij te vullen... nooit geweten, weer iets ontdekt.

Dus ik was er keurig op tijd en ze konden meteen aan de slag. er waren nog wat meer klanten, dus ik had afleiding genoeg heb er heerlijk zitten praten met eerst een man die werkzaam was in de wegenbouw, die vertelde over wat ze nu net hadden afgeleverd in de buurt van Vlissingen. een heel nieuw traject maar wel een tolweg wat heel jammer is.. maar ook hoe het allemaal werkt, ook dat zij zitten met soms weinig mensen in dienst omdat veel zzp-ers de klus aannemen maar die soms ineens op gaan zeggen omdat ze ergens weer een klus kunnen krijgen die langer duurt, dan zijn ze weer voor 4 jaar onder de pannen, dus dat is niet zo gek eigenlijk dat ze dat doen.

Daarnaast was het erg leuk ook een man met humor. Nadat deze man had afgerekend kwam de broer van een oud leerling eraan, dus daar ook heerlijk mee zitten praten over van alles en nog wat, voor ik het wist zag ik dat er wat werd gerommeld rondom mijn auto, dus ik dacht och als dat maar goed gaat.. maar dat ging het gelukkig bleek.. Toch vind ik het altijd net alsof je op een uitslag wacht van iets bij een dokter. tenslotte weet je nooit wat ze vinden in of aan de auto. en dan wat zijn de kosten.

Het is dan dat je toch met wat samengeknepen billen zit te wachten op het hoe en wat.

Maar gelukkig was het goed, wel kreeg ik te horen dat ik volgende keer eerder moet komen omdat het nu kantje boord was of de airco niet naar zijn mallemoer was gegaan. Dit omdat de vloeistof nog maar heel weinig was.. maar hij had goede hoop dat alles nog in takt was, maar het zou kunnen dat over een week alles ineens weg was en dan komt er een andere kostenpost aan..

Tot dus ver goed nieuws.. en ook de remmen waren goed, de accu is goed en ook de banden, dat deden ze meteen er maar even bij.. en als mijn auto vocht heeft onder de auto is dan condens die ontstaat door vocht op de koude leidingen. dus als ik dat zie geen paniek het hoort er bij., ook handig om te weten zeker als je getankt hebt en er ligt een plas, dat je dan niet meteen plat op de grond moet gaan liggen  omdat je bang bent dat de benzine tank lekt en de boel kan ontploffen.. etc...  ook een hele geruststelling.


woensdag 19 juni 2024

Mysteries of the Terracotta Warriors (documentaire Netflix)

 

Al jaren ben ik vreselijk geïntrigeerd door de Terracotta Leger die gevonden is in China, ik kan er geen genoeg van krijgen.. jaren geleden waren we in Brussel en daar was een tentoonstelling over dit leger.. dus die heb ik meteen bezocht met vrienden Heleen en Ayaz en nu zag ik deze prachtige documentaire op netflix.. wat een prachtige docu..  mooi afwisseling met historie, met over het hele gebied waar het leger staat.. ik heb de docu bekeken en kreeg er geen genoeg van om eerlijk te zijn.

Ik vind dit echt een aanrader om te gaan bekijken, en ik hoop ooit ook eens naar China te reizen en dan dit leger in het echt te zien...

recensie van de documentaire:

De docufilm Mysteries of the Terracotta Warriors is de nieuwste toevoeging aan de onofficiële Netflix collectie 'Mysteries and Secrets of'. Na Marilyn Monroe en de neanderthalers duiken we nu in de mysterieuze geschiedenis van een leger van 8000 aardewerken soldaten. Het leger kwam meer dan vijftig jaar geleden aan de oppervlakte, toen lokale Chinese boeren een put probeerden te graven. Sindsdien zijn archeologen bezig geweest met het restaureren van de beelden. Een tijdrovende taak, gezien het herstellen van één beeld pak hem beet drie jaar kan duren.

Naast het fysieke herstel van de beelden, houden historici zich bezig met de verhalen achter de door tijd en aarde gehavende kunstwerken. Het is bijvoorbeeld nog maar de vraag of de schade wel écht alleen onder natuurlijke omstandigheden ontstaan is, of dat de schade in een ver verleden door menselijke hand is toegebracht. De soldaten waren bedoeld als bescherming voor de eerste keizer van het verenigde China, die een stuk verderop in een wijdstrekkende tombe, van een omvang vergelijkbaar met China's grootste stad van die tijd, begraven ligt. Het heeft na zijn dood niet lang geduurd voor zijn rijk in evenveel stukken uiteenviel als de aardewerken strijders aan de voet van zijn graf.

Het kan dus best zijn dat politieke tegenstanders de verwoestingen hebben veroorzaakt. In Mysteries of the Terracotta Warriors worden de belangrijkste verdachten aan ons voorgesteld, waaronder de tweede keizer Hu Hai en Zhao Gao, een andere grote politiek speler. Door middel van nagespeelde historische gebeurtenissen worden verhalen uit de Shiji, het eerste Chinese werk dat de gehele Chinese geschiedenis beschrijft, tot leven gebracht. Het werk uit de Shiji is volgens experts hoogstwaarschijnlijk op verschillende punten gedramatiseerd, waardoor het altijd de vraag blijft wat waargebeurd is, en wat er in de overlevering bij bedacht is, maar de opgravingen bij de tombe bieden mogelijk meer duidelijkheid.


De documentaire tracht een gelijksoortige opzet te gebruiken. Experts delen hun feitelijke kennis van het onderwerp, en worden afgewisseld met scénes uit legendarische verhalen zoals verteld in de Shiji. Het voordeel hiervan is dat figuren zoals Hu Hai en Zhao Gao een gezicht krijgen voor de kijker, maar helaas worden nagespeelde scènes al snel ongeloofwaardig. In het geval van Mysteries of the Terracotta Warriors halen de fictieve scènes je helemaal uit het verhaal van de archeologen en historici, terwijl het de bedoeling is dat je er verder in meegezogen wordt.

Desalniettemin is het een begrijpelijke aanpak, aangezien er verder simpelweg niet veel te laten zien valt. Beelden van de indrukwekkende graftombe en het gebied eromheen zijn effectief, maar kunnen maar zo vaak herhaald worden, evenals beelden van de opgravingen. Om het verhaal dan toch visueel te kunnen maken had er bijvoorbeeld gebruik gemaakt kunnen worden van getekende of geanimeerde beelden, zoals in How to Become a Tyrant en How to Become a Cult Leader, eveneens uitgebracht door Netflix.

Na zevenenzeventig minuten weten we dus iets meer over het aardewerken leger en de man voor wie ze ooit gemaakt zijn, maar de hoofdvragen van de documentaire blijven onbeantwoord. We weten niet hoe de beelden kapot zijn gegaan, of wie er begraven ligt in de graftombe die dichtbij het graf van de keizer gevonden is. Een frustrerend einde dus, maar wellicht kunnen we het zelf verder invullen aan de hand van de legendes. Dat er een verhaal te vertellen valt rondom dit fenomeen is duidelijk, maar het is de vraag of er al genoeg verhaal ontdekt is om het juist nú te vertellen. 
 






dinsdag 18 juni 2024

Beroepenmarkt


Vrijdag was er een beroepenmarkt bij mij op school. 
De derdejaars hebben stage gelopen bij diverse bedrijven en dat presenteren ze dan aan de leerlingen van de onderbouw en een aantal leerlingen van de isk (+internationale schakelklas)
Wij als docenten lopen dan met de leerlingen mee door de school. Het is naast dat je de leerlingen in een hele andere rol ziet ook leerzaam. Ze moeten aan een aantal punten voldoen om te scoren. De score die ze krijgen heeft te maken met de uiteindelijke beoordeling. Dit doen de rondlopende collega's. .
 
De leerlingen van de onderbouw lopen rond en bezoeken alle kraampjes, ze kunnen er wat doen, ze kunnen er informatie krijgen maar ook ligt er bij elke kraam wel iets te eten. zoals dit jaar heel veel roomboterkoekstukjes. maar ook sommige leerlingen hadden zelf wat gebakken wat ik dan weer heel tof vind en leuk.
 
Het is een feestje om er als docent rond te lopen, de leerlingen kregen  in totaal 2 uur de tijd om rond te lopen, vaak denk ik dan wat lang, maar het blijkt dat het echt soms zelfs te kort is. Dit is ook jaarlijks afhankelijk van wat de leerlingen presenteren en hoe actief ze zijn om de leerlingen er bij te betrekken.

De groep tweedeklassers die ik had, had ik mijn lokaal eerst even aangesproken op hoe ze zich moeten gedragen, maar ook meteen gezegd wat er gedaan moest worden, we hadden alles doorgenomen voordat ik ze de markt op liet gaan, in zelfstandige groepjes of gewoon alleen wat ze willen.
 
Daarna konden ze los en konden ze gaan dwalen. Natuurlijk vinden ze dat in het begin even eng... wat ik altijd zeer aandoenlijk vind, omdat ze dan met een derdejaars moeten gaan praten...  en daar zien ze tegenop... maar als ze eenmaal los zijn dan gaat het goed..

De kramen waren onverdeeld in verschillende DP onderdelen.. en daarin de diverse afdelingen, dus waar elk beroep onder valt.. heel leerzaam voor de leerlingen omdat ze dan zien wat waar onder valt wat soms er voor kan zorgen dat ze ineens weten welke richting ze op willen.

Voor mij vlogen die twee uur om en ik vond het weer erg leuk, al moet ik wel zeggen dat ik las 2 uur hoe krijgen we dat vol maar het vloog dit jaar om, ook doordat de leerlingen uit de derde jaar zo betrokken waren en zo mooi met hun kraampjes bezig waren.. 
kortom volgens mij wederom voor herhaling vatbaar

maandag 17 juni 2024

Ice age Botsing cursus ( film)

 

Afgelopen weken was een ISK klas maar met 4 lln en dan is Drama geven een uitdaging. dus ik besloot om voor 1x met ze een film te gaan kijken, De film Ice Age die ik zelf ook nog niet had gezien om de 1 of andere vage reden.. maar wat was het weer leuk. Ik blijf deze films wel de mooiste films vinden die er zijn en kan erg genieten van het verhaal maar ook van de karakters die er gespeeld worden. Natuurlijk is deze film bekeken, tot grote verdriet van de leerlingen, in het Nederlands... en om eerlijk te zijn, dat maakt het verhaal niet minder leuk, maar de beleving is toch anders vind ik.. 

maar toch een aanrader, is nu te zien opNetflix

recensie van de film:

Regie: Mike Thurmeier, Galen T. Chu | Cast (stemmen): Ray Romano (Manny), John Leguizamo (Sid), Denis Leary (Diego), Chris Wedge (Scrat) Queen Latifah (Ellie), Seann William Scott (Crash), Josh Peck (Eddie), Keke Palmer (Peaches), Adam Devine (Julian), Nick Offerman (Gavin), Max Greenfield (Roger), Stephanie Beatriz (Gertie), Jennifer Lopez (Shira), Wanda Sykes (Granny), e.a. | Speelduur: 94 minuten | Jaar: 2016

Wie had ooit gedacht dat Scrat, de primitieve eekhoorn geobsedeerd door eikels, een vijfde apocalyps mee zou maken? Scrat laat met Ice Age: Collision Course personages als Shrek achter zich met de langste reeks animatiefilms van het computertijdperk. Na lawines, tsunami’s, dinosauriërs en verhuizende continenten zorgt Scrat er dit keer voor dat een machtige asteroïde Manny, Diego, Sid en hun familie de stuipen op het lijf jaagt.

 De eerste trilogie wist een aardige balans te vinden tussen Manny’s familieavonturen en Scrats slapstickpraktijken. Het vierde deel, Continental Drift, leek een tweede trilogie te willen starten en nam iets te veel hooi op de vork. De cast leek wel verdubbeld te zijn met een nieuwe vijandige piratencrew die Manny’s lieftallige bende moest spiegelen. Alle verhaallijnen moesten over zo veel personages worden uitgesmeerd, dat deze Ice Age-film niet bepaald een gestroomlijnd avontuur te noemen was. Het effect ebt nog een beetje na in Collision Course met personages zoals sabeltandtijger Shira. Zij is terug als het maatje van Diego maar verdwijnt al snel naar de achtergrond. Toch weet de film wat problemen van Continental Drift terug te draaien en keert hij terug naar de formule van de derde uiting: Dawn of the Dinosaurs.


Een van de pilaren van de Ice Age-formule is de dreiging van een allesvernietigende asteroïdeninslag. Een reden om wederom te focussen op de dinosauruswereld die mogelijk niet lang meer zal bestaan. We keren terug naar de ondergrondse jungle waar een stel vliegende reptielen aan het stoeien is met Buck, de theatrale en losgeslagen wezel uit de derde film. Tot dat moment is Collision Course wat zoekende naar een verhaal. Manny’s dochter heeft een nieuw vriendje, dat uiteraard Manny's goedkeuring moet verdienen, maar na vier films lijkt de rek er een beetje uit bij Manny’s familieproblemen. Zodra Buck zich bij het groepje aansluit krijgt het entertainmentgehalte een adrenalineshot.

Dankzij de gestoorde animatie en de volle overgave van Simon Pegg is het personage belachelijker dan ooit. De manier waarop hij al vallend tegen vliegende dinosauriërs vecht en de natuurwetten compleet negeert, doet meer dan ooit denken aan de tekenfilmlogica van Looney Tunes. De animatietechniek is hier tevens indrukwekkend, driedimensionale personages bewegen zich soms op manieren die kenmerkend zijn voor de tekenfilms van vroeger; er is hier duidelijk afgekeken. Na de reünie met Manny’s familie legt Buck vrolijk uit met behulp van handig geplaatste tabletten, hoe ze een gigantische asteroïde gaan tegenhouden. De dierenfamilie – en menig filmbezoeker – kijkt het wat ongelovig aan. Maar wanneer Scrat later per ongeluk de Maan langs de Aarde keilt, met de zwaartekracht een hele rivier optilt en Buck zorgeloos het rivierbed oversteekt, besluit het gezelschap er maar gewoon in mee te gaan.

De serie had altijd al de scènes met Scrat als een idioot tussendoortje. Maar dit keer is het helemaal doorgetrokken in het hoofdverhaal en zet men volledig in op slapstick en compleet overdreven humor. Bovendien komt de animatiestijl op momenten echt angstvallig dichtbij die ongrijpbare Looney Tunes-kwaliteit. Voor liefhebbers van die tekenfilmstijl is Collision Course op de beste momenten dan ook enorm verfrissend. Jammer genoeg blijven er veel elementen over die aanvoelen als onnodige herhaling in een franchise die zijn zegje al gedaan heeft. Het subplot van de datende dochter, een liefdesverhaal met Sid en een soort spirituele cult geleid door een Lama zijn geen van alle memorabel. Niet alle grappen werken even goed en het verhaal meandert ook maar wat langs verschillende settings. De nieuwerwetse stijl van visuele humor maakt echter veel goed, Ice Age heeft hiermee iets te pakken wat je momenteel nergens anders ziet. Hopelijk gaat Blue Sky Studios hiermee verder in een eventuele zesde film.

In zijn geheel is de vijfde Ice Age bijna een heropname van Dawn of the Dinosaurs. Dankzij een terugkeer naar dinosauriërs, Buck en het zoveelste familieprobleem van Manny lijkt het net de derde film met een nieuw likje verf. Ice Age: Collision Course verdient dus zeker geen punten voor originaliteit. Maar dankzij enkele prachtige scènes die je bombarderen met 3D-effecten en een haast verloren stijl van hyperbolische tekenfilmhumor, is hij voor de nostalgiezoekers onder ons best te pruimen.


zondag 16 juni 2024

Lunchen met Elias.. Wet and Wild

Het was weer zover, mijn lunch met Elias, eens in de 2 maanden spreken we samen af, dat doen we al sinds Elias even niet zo lekker in zijn vel zat, en het is gewoon zo gebleven, We spreken samen af, praten over van alles en genieten....

We regelen om de beurt een plek waar we gaan lunchen, dit keer mocht ik kiezen en ik koos weer een keer  voor Wet and Wild, mede omdat we daar al heel lang niet geweest zijn. We hebben nu bijna alle restaurants die lunch serveren gehad. ideaal.

We hadden dit keer veel bij te praten, we waren beiden op vakantie geweest dus die verhalen moesten eerst worden uitgewisseld.

We besloten om te bestellen, Elias ging voor de caesar salade ik besloot het broodje met Burrata en vijgen te nemen,  en daarbij voor mij de heerlijke groene thee en Elias zijn eeuwige ice thee green met perzik

 We zaten op het terras, volledig beschut tegen de wind en wat was dat lekker om daar dan te zitten, af en toe brandde de zon echt scherp, alleen zo jammer dat je maar met 1 kant in de zon zit. mijn rechterkant heeft een behoorlijk opbruin beurt gehad.

We hebben zoals altijd heerlijk gegeten, al hadden we nog wel zin in iets lekkers als toetje maar dat bleek niet te gaan de taart die ze hadden was nogal heftig, en het enige ijs wat ze hadden was vanille ijs in de vorm van een kinderijsje. dus dat ging hem niet worden, dat was nou niet ons idee van een lekker ijsje.

We hadden het natuurlijk nadat we het opfris gesprek hadden gehad met elkaar over hoe ons leventje verloopt en wat ons zoal bezig houd in ons leven. en dat is veel momenteel. maar juist is het goed om dit met elkaar te bespreken omdat we er van verschillende kanten naar kijken en dat is heel verhelderend

Rond 15.00 was het tijd om op te breken samen en weer naar huis te gaan. Na het afrekenen, moet wel zeggen dat ik de prijzen voor hun eten buitenproportioneel hoog vind, mijn lunch in Amsterdam op het museumplein was nog niet eens een derde van wat ze vroegen, maar je zal ook we betalen voor de locatie,  maar goed het was gezellig en lekker. en het was goed om samen bij te praten over alles

De nieuwe afspraak staat en dat is weer erg goed en leuk.