maandag 11 december 2017

sneeuwvrij

Het leven van een docent gaat niet altijd over rozen en ook niet altijd over sneeuw. Zie de berichten over de docenten in het basisonderwijs die gaan staken. Terecht als ik kijk hoeveel werk hun baan kost, hoeveel ze moeten doen om toch hun taak rond te krijgen, De uren die ze draaien omdat ze weer eens een extra vergadering hebben, een cursus moeten volgen, laat staan hun vele administratieve functies die ze bij moeten houden. Kortom het onderwijs was vroeger een baan waar je voor koos omdat je van kinderen houd en ze graag les geeft. Tegenwoordig is het een baan waarbij het soms lijkt dat het lesgeven een soort van bijzaak is. Dat doe je er nog even bij terwijl je dus alles wat je doet op papier moet zetten. Ik weet niet of het zo is dat daardoor juist meer  inzicht komt, wel merk ik dat men verzand in papier, in onderzoekjes en soms ben je dan al 3 maanden verder voordat er actie komt en dan is het soms te laat of men kan niet veel meer doen omdat het schooljaar bijna voorbij is.

De snelle actie is soms al niet meer te doen of uit te voeren omdat het over zoveel schijven moet gaan en we ons zelf en de kids verliezen in hopeloos veel papier. Dit is dus niet alleen voor het basisonderwijs maar ook voor het voortgezet onderwijs. 

Maar gisteren was het glibberen onderweg, een aantal docenten kwamen later, een aantal leerlingen gewoon niet. code oranje was in, en ik moet zeggen ik ben geen fan van de kleur oranje maar vond het wel erg gaaf dat we daardoor om 12.00 vrij kregen. De eerste twee uren geef ik les, daarna ben ik lesvrij tot 14.30 dus ik heb dan allerlei dingen die ik dan kan of wil doen, zoals praten met leerlingen. Dit keer echter moest ik met mijn auto naar de garage wegens een defect achterlicht, en natuurlijk kan ik dat zelf maar dit is gemakkelijker en meteen kreeg ik er 2 voor nog geen 4 euro incluis inzetten, dus daarvoor kan je zelf niet de moeite doen toch. Zeker niet met die sneeuw

Dus mijn ochtendprogramma was ineens anders, ik kon vroegtijdig naar de garage, snel wat boodschappen doen en uiteindelijk kon ik ook nog naar de fysio, alles voor 13.00 geregeld wat anders veel later zou worden. 

Ik superblij en gelukkig, bij thuiskomst even snel langs de buuf om bij te praten en daarna heerlijk mijn eigen middag kunnen maken. 

kortom ik hou van het onderwijs.. elke dag anders zoals blijkt, zoals nu spontaan sneeuwvrij...

En dan komt de bonus, dinsdagmorgen het eerste uur vrij. Dus heb ik maar op me genomen om de leerlingen van de isk zoveel mogelijk in te lichten dat ze het eerste uur vrij zijn. Deze kinderen hun ouders lezen vaak niet de mail, of begrijpen er niets van. Gevolg dat misschien een paar kinderen voor niets het eerste uur komen. Helaas kon ik niet alle leerlingen via facebook opsporen, maar die ik heb gevonden heb ik gevraagd het door te geven aan de leerlingen die in hun klas zitten. Nu maar hopen dat dat gelukt is.

zondag 10 december 2017

koning winter

 Nadat ik gisteren had gesport, wat een kleine hel was, niet omdat het zo slecht gaat maar omdat mijn vermoeide spier in de rug aangeeft dat ik ff moet stoppen tussendoor. Dat doe ik dan ook heel braaf, maar het is wel vervelend omdat ik tempo wil maken. We moesten maar 175 air squats, 75 snatch, 35 hp push up, 75 snatch en dan nog ff 175 air squats, het stelt niet veel voor lijkt het maar ga er maar aanstaan. het is best pittig.. De push up in het midden maakt dat het meteen leuker is.

Daarna had ik afgesproken met een sportmaatje van mij die nu al een tijdje niet meer sport wegens het tegen een burnout aan zitten, maar aangezien ik heel trouw elke week hem heb geappt en gevraagd hoe het nu ging, hadden we al een keer eerder afgesproken en nu dus weer, we zijn gaan lunchen bij Barista, helaas was de zoon van een vriendin collega, niet meer in deze zaak aan het werk, dus ik baalde even, vind het altijd zo leuk hem te zien.  Onderweg naar de afspraak sneeuwde het al een beetje. Gaandeweg de rit sneeuwde het meer om uiteindelijke een duidelijke dikke laag sneeuw neer te leggen op de wereld met alle gevolgen van dien. Het lunchen was heerlijk, goed eten en gezellig, maar ook wederom goed om elkaar te zien en te spreken. Daarna terug naar huis was toch wat minder. Het feit dat er sneeuw ligt, dat mensen al dan geen winterbanden hebben, het feit dat een aantal automobilisten op zondag in de zondagsrijders stand gaan staan, heeft ernstige gevolgen voor een ieder. Deze mensen rijden dan zo langzaam, gaan zomaar midden op een rotonde stil staan, moeten een iets glooiende heuvel op, en staan bijna stil, kortom dat er geen ongelukken zijn gebeurt is een wonder. Wel is een wat minder leuk gevolg dat je dus heel lang onderweg bent.. ik heb er vanaf het dorp, meestal een ritje van een klein kwartiertje, een uur over gedaan.. het was dus niet fijn.

Terug bij huis snel even naar de kruidvat en naar de jumbo voor de nog te halen boodschappen. Daarna de auto snel even de ruit bedekt voor het geval dat het vannacht gaat regenen en wie weet vriezen. Had dus mijn afspraak met vriendin Heleen afgezegd omdat ik de wegen nu te glad vind voor een kop thee en een goed gesprek over het leven. Ik blijf thuis voor de buis.

Daarna toch een paar prachtige foto's gemaakt van de winter in Alphen, dit keer via mijn kerstkrans op mijn deur op het balkon, die met de engeltjes er in. Heb er namelijk twee, eentje met engeltjes, die verwijst naar mijn engeltjes in mijn boom en eentje met vogeltjes, die verwijst naar de vogeltjes in mijn boom en kerststukken. Ik hou van eenvoud maar dan veel het zelfde, niet saai juist weer een uitdaging om zo toch je huis een bepaalde sfeer te geven, of is dat ook een soort van beperking?
Welk label zal hier op worden geplakt?
 


Maudie (film)

Zaterdagavond met de filmclub naar de film geweest. Dit keer het voltallige team in de bios. Het was meteen al lol in de auto, vriendin Fenje, die altijd ergens op een stoeptegel staat, en net als ik vaak in het zwart is, rij ik soms zomaar voorbij, dus ik zei al tegen haar dat ze een lichtje moet nemen. Dat heeft ze gedaan, ze stond er met een complete kerstverlichting om haar hoofd... geweldig. Dus de toon was gezet, onderweg gekeken naar de gruwel die kerst bij sommige mensen oproept.. veel kleur en knippers.. kortom genoten. Vriendin Heleen opgehaald en we konden. natuurlijk nog even gekeken bij de boom van Heleen onderweg. dat is een boom die ook vol met kleur zit en zo lelijk is dat we er af en toe toch even bij stil staan. Kortom de toon was gezet. De rest was er allemaal al dus we konden zo de zaal in. De film was in het begin traag en ik merkte dat ik boos werd, zeker zoals de man, haar behandelde, maar gaandeweg de film zag je dat ze naar elkaar toe groeiden, hoe zij hem bespeelde en hoe ze dingen voor elkaar kreeg. Ik kreeg ineens een heel andere kijk op de mensen in gedwongen huwelijken, al sta ik er nog steeds niet achter dat is op zeker, maar je zag wel dat er tussen die twee iets ontstond. Haar tragische levensverhaal zo mooi en intens, maar ook hoe ze haar schilderijen verkoopt, hoe het begonnen is en de film was geniaal. Zeker als ze op haar sterfbed tegen haar man zeg.. er is van mij gehouden.... ik kon het niet droog houden. Kortom een film die je moet gaan zien, zeker omdat het een waar gebeurt verhaal is, en zeker omdat de actrice die Maudie speelt het zo grandioos doet.. zo bijzonder en mooi.
Een aanrader.

link naar de echte Maudie
Maudie Lewis

de echte Maudie


recensie van de film:
De naam Maud Lewis (1903-1970) doet in Nederland waarschijnlijk niet meteen een belletje rinkelen, maar in Canada is deze folkartieste een waar begrip. Haar bekendste schilderijen werden voor tientallen duizenden euro’s verkocht. Een portret van haar leven lijkt dus een logische stap.

Maud (Sally Hawkins) wordt geboren met een ernstige vorm van reuma, waardoor haar gewrichten steeds meer vervormen en ze haar lichaam met moeite onder controle kan houden. Als haar broer en tante proberen afstand van haar doen, ontdekt Maud dat ze ondanks haar fysieke gesteldheid financieel onafhankelijk moet zijn. Mede daarom besluit ze een baan aan te nemen als huishoudelijke hulp bij visboer Everett Lewis (Ethan Hawke). Dit is een moedige beslissing, vooral gezien het feit dat Everett niet bepaald op haar aanwezigheid zit te wachten. Deze moed typeert Mauds karakter gedurende de rest van de film.

Sally Hawkins

Maud is een vrouw die zich niet door haar handicap laat tegenhouden. Ze ontwikkelt zich in Everetts huis al snel tot schilder en wanneer ze een bordje bij de deur plaatst, loopt het al snel storm in het kleine vissershuisje. Kopers rijden af en aan om enkele schilderijen te bemachtigen; een tafereel dat glunderend bekeken wordt door Maud. Haar unieke persoonlijkheid en doorzettingsvermogen worden ijzersterk neergezet door Hawkins, die voor haar spel niet zou misstaan in het lijstje van genomineerden voor de aankomende Oscars. Het risico bij het vertolken van een personage met een (zichtbare) handicap is dat het al snel verandert in een karikatuur, maar Hawkins blijft ingetogen en subtiel. Hierdoor overtuigt ze enorm.

Mishandeling en liefde

Wat minder goed uit de verf komt is de relatie tussen Everett en Maud. Everett wordt geportretteerd als een norse man, die erg gesteld is op zijn privacy en weinige bezittingen. Hun huwelijk wordt afgebeeld als een romantisch liefdesverhaal, maar dit is voor de kijker totaal niet overtuigend. Everett is een nare man die de optimistische Maud zowel fysiek als mentaal mishandelt. Meermaals rijst dus enerzijds de vraag waarom ze bij deze man blijft, maar met name: hoe kan deze relatie worden geportretteerd als een ongewoon liefdesverhaal? De verhoudingen zijn ongelijk en absoluut niet liefdevol.

Een ode

Ondanks de aanwezigheid van Everett, is Maudie vooral een ode aan het leven van Maud Lewis. In dit opzicht is de film geslaagd: het brengt op liefdevolle wijze een eerbetoon aan deze bijzondere vrouw en haar bijdrage aan de kunst. Maudie is prachtig in beeld gebracht: de scènes die Maud in haar eentje al schilderend doorbrengt, behoren tot de beste van de film. Bovendien ontroert de onverschrokkenheid van haar karakter, terwijl haar lichaam verder aftakelt.
Maudie is een intiem portret van een bijzondere kunstenares, maar schiet door in de romantisering van haar leven. Haar huwelijk met Everett Lewis was alles behalve perfect, maar met haar doorzettingsvermogen en optimisme weet Maud Lewis je hart te veroveren

zaterdag 9 december 2017

Smart Watch

Ach dacht ik laat ik met Sinterklaas mezelf een leuk en mooi kado doen, ik koop voor mezelf een smart watch. Heb er al maanden over nagedacht omdat het me zo fijn lijkt om te weten of ik genoeg loop, of mijn hart het nog wel doet etc. Dus ik had besloten om er eentje te bestellen. Niet deze die hierboven staat maar een hele andere een strak uitgevoerde horloge, helemaal mijn stijl en stond ook prachtig. 

Toen hij aankwam, meteen natuurlijk de app gedownload op mijn telefoon, en proberen deze te installeren. Wat ik ook deed, hij deed het gewoon niet, hij deed simpelweg niets.. Ik kon lopen wat ik wilde, mijn hart deed het niet, ik bewoog niet, kortom ik was dood of schijndood volgens deze horloge.. en ik werd er nu ook niet echt smart van.

Dus ik maar eens contact gezocht met de verkoper, ja had hem on line besteld. Deze goede man kwam met allerlei tips en ideeën. die ik trouw heb uitgevoerd. Uiteindelijk heb ik nog eens een hele inteligente blik geworpen op mijn gekochte horloge en bedacht me dat het waarschijnlijk een verkeerde horloge is, omdat ik nergens een soort van sensor zag die kon meten wat ik had gelopen of wat mijn hart deed. Het was een doodgewone achterkant zoals bij vele horloges en ook niets aan de zijkant etc.

Kortom dit heb ik maar even terug gemeld aan de verkoper en meteen kreeg ik de vraag of ik deze
horloge wilde terugsturen zodat zij het konden onderzoeken wat er nu mis aan is.

Kortom ik ben nu zonder horloge, ik ben niet smart, ik watch niet en ik schijn ook niet te lopen en geen hartslag te hebben.. heel erg.. ik wacht maar af wat er nog uit gaat komen


vrijdag 8 december 2017

quotes, zins- en woordspelingen voor de grote glimlach (2016-05)

ik heb een lichte voorkeur voor donker

onze allernetste medewerker
heeft zich zojuist chique gemeld.

afvallen: ik hem mijn
patatjes fritueel verbrand.

jij reilt en zeilt best wel lekker

ze heeft een gat in mijn hand

teken u mijn leven alstublief
met perspectief

nou grootvader
het was een opahartig gesrpek

eenmancipatie

samenzweren is in ieder geval
een stuk gezelliger dan alleenzweren

dit mens kan sporen van
zelfvertrouwen bevatten

gedraag je eens niet zo schilderachtig

die hiswa is voor de meesten
toch een ver-van-mijn-boot-show

tot zorgen

zitten en liggen is
eigenlijk gewoon ontstaan

thuismuntend

ergens als een berg tegenop zien
kan nooit een Nederlands spreekwoord zijn

donderdag 7 december 2017

Restaurant Bospark

Ach als je toch moet overleggen met een collega dan maar echt leuk en dan maar in het restaurant van school. Hier zijn altijd heerlijke maaltijden ( 3 gangen) incluis drankje voor 12.50, natuurlijk ben je als docent daar altijd meer kwijt want je gaat natuurlijk en dat weet iedereen, de leerlingen extra hoge fooien geven. Ze verdienen het namelijk echt vind ik.

Keurig om half 6 was ik bij het restaurant waar een andere collega ook was met zijn ouders. Dus daar even staan kletsen. Bij binnenkomst stonden een paar leerlingen al te gniffelen incluis mijn collega. Ik had het eerst nog niet door totdat ik de placemat zag liggen. De tekst was niet Vrolijke kerst maar Vrolijk Pasen.... en die speciaal voor mij in zwart wit afgedrukt. Ik moet daar om lachen en vind dat geweldig. 

Die middag had ik net van mijn collega en vriendin gehoord dat ze voor het restaurant 500 placemats had besteld met de tekst vrolijke kerst, maar toen ze de doos opende zag ze een placemat met vrolijk Pasen.. dus ze was even in paniek. omdat ze dacht dat ze een verkeerde bestelling had gedaan. Dat viel dus mee, dit was een promotievoorbeeld.

Mijn collega kwam lekker op tijd en het was leuk we zagen elkaar en meteen zaten we weer te praten als vanouds, alsof er geen lange tijd tussen had gezeten. We hadden veel te bepraten en te bespreken.
De avond vloog dan ook om
het drie gangen menu bestond uit
bospaddenstoelensoep
voor mij veg shoarma van oesterzwammen met twee broodjes
met als garnituur, appelmoes, salade en patat.
een bananensplit als toetje

heerlijk eten en eerlijk eten ook nog

De bediening is altijd geweldig door de leerlingen en mijn vriendin en collega weet de leerlingen op zon leuke manier ze dingen te leren hoe ze het beter kunnen doen. Hoe ze het zegt tegen de leerlingen is vol respect en liefdevol met met altijd een soort van warmte in haar stem, dat de leerlingen graag voor haar werken, ook omdat ze haar humor kunnen waarderen.

Dit is wel eens anders geweest er is ooit een tijd geweest dat als je in het restaurant kwam eten je al bevroor bij binnenkomst en dat je je hart vast hield in de angst dat een leerling iets verkeerd zou doen.. dan werd dat kind zo afgeblaft en zo ontzettend aangepakt en afgezeken voor het oog van de gasten dat het genant was maar ook tenenkrommend, ik ben er dus niet veel geweest, alleen als het moest van school..Nu spreek ik graag af in ons restaurant omdat ik de sfeer gaaf vind, de leerlingen zo liefdevol vind worden begeleid maar ook omdat ik zie dat het goed is..

Kortom een aanrader om eens in ons restaurant te gaan eten voor 12.50