donderdag 19 oktober 2017

marrakech ( dag van vertrek)

Opstaan en beseffen dat het tijdsduur om te gaan, genieten van alles is het inpakmoment wat lastiger er vervelender. Gisteravond alles al in de koffer gegooid, inpakken, tenminste de kleding kreukvrij inpakken is niet echt nodig. Het us de terugweg ben sl dagen mooi geweest. De andere dingen ingepakt en de koffer kon de volgende ochtend, nadat ik de toiletartikelen had gebruikt, dicht doen en klaar. Ideaal. Terug weg, ondanks kiko stenen, ondanks gekochte flessen olie en bodymilk twee kilo lichter. Werkte dat zo Maar met  het lijf.  Heb ontdekt dat ik me kan douchen en aankleden in 15 minuten dus dat dus de ontdekking van deze dagen.
Het ontbijt was goed en lekker, eenvoudig en goed.

Even was het nog spannend of de transfer op tijd zou zijn . Zeker toen ik las dat je 24 uur van te voren contact moest hebben om de rit te bevestigen. Wat the f.... maar het kwam goed bellen via de receptie en binnen 10 minuten was de taxi er. Heel snel zei hij al dat het niet zijn fout was. Hij zag de bui hangen dat hij geen fooi zou krijgen, maar dat kreeg hij toch wel. Daarna gingen we goed. De rit ging snel gelukkig. Maar wat een controle op dit vliegveld, eerst je bagage. Daarna je instapkaart, dan je handbagage, dan je lichaam, dan nog een keer je paspoort, dan nog een keer je instapkaart en uiteindelijk nog een keer bij het binnengaan van het vliegtuig nog een keer je instapkaart.

Kortom voor je kan vliegen  en weg kan ben je zo vaak gecontroleerd en gecontroleerd of je wel bent gecontroleerd, dat je je super veilig voelt, de knipogen van de douane nog niet eens genoemd. Kortom van deze controle zou Nederland veel kunnen leren.

Verder ging het heel snel, aankomen bij de gate, je kon meteen doorlopen gewoon over het vliegveld geen moeilijk gedoe etc gewoon het vliegtuigbouwer en langzaam stroomde het vliegtuig vol geen gedrang bij de bagageruimtes of in het gangpad, het kan veel efficiënter .

De vlucht is gewoon zitten, in en uit ademen en wachten totdat het over is, heen probleem
Gewoon goed en leuk. Zat wel naast een Deens stel en aangezien ik steeds aan het gangpad zat, moest ik regelmatig opstaan omdat de Dane moest plassen. Heel vervelend .

Tijdens de vlucht keek Kitty mij ineens aan en haalde zo haar Zwitserse zakmes uit haar rugzakje . Deze was dus door alle controles gekomen, en niet gezien..., hoe veilig is de controle eigenlijk?

Aankomst in Nederland  door de pas controle, ben erg van het systeem oas op een glasplaaue scannen. En go.

Samen de koffers gehaald, nog even samen gegeten bij La Place om daarna elk ons eigen weg weer te gaan. Toch altijd heerlijk zon vaksntie al was het wat kort dit Keer maar het voelde wel lang gelukkig 

woensdag 18 oktober 2017

marrakech (dag 3)

Vandaag vroeg op en vertrokken naar Essaouira, half 7 op, Okey 6 uur, 7 uur ontbijt en half 8 zouden we worden gehaald. Midden in de nacht werd ik wakker van een ratelend geluid en dacht nog Hey welke idioot gaat om 4.00 staan te drilboren.... totdat ik ontdekte dat het mijn airco was die vast was gelopen .  Dus uitgezet nog wat gesnozeld en dus op om 6 uur call of nature.

Snel douchen en aankleden en naar beneden samen ontbijten , beiden nog wat slaapdronken maar we redden het met gemak, lang wachten in de lobby om uiteindelijk te worden opgehaaakd. Het was grappig we moesten langs nog een hotel en daar zaten mensen die zich hadden verslapen, gevolg dat we meteen achterliepen op schema. Naar een overstapplaats en daar in de goede bus, deze bus was iets groter maar een jonde chauffeur die prachtig Frans en Arabisch spreekt, lief kan lachen en alsof hij les vsn mij had gehad  ook goed dom kon kijken, maar dat was het. Gelukkig spreek Kitty redelijk Frans en was er wat conversatie op de voorbak . Ik kom niet verder dan papa fume la pipe, en j’a time MON amour en een  zin om hem uit te nodigen voor sex.... dus leve Kitty.

Vriendin Kitty heeft zich goed geweerd, de rit van drie uur werd 4 uur wegens “ leuke” uitstapjes zoals koffie drinken bij een soort kunstachtige museum, later bij een oliemaalerij, later bij feiten in een boom, kortom het was doorspekt met culturele activiteiten, boeiend en leuk. Bij aankomst in de stad die we wilden bezoeken bleek onze maaltijd tegenstaan uit vis en vis en vis en Nigerese vis. Dom lachen en lief kijken, en je briefje vergeten met de Arabische tekst waarop staat dat je geen vis, vlees en gevogelte eet, en geen Frans spreken helpt niet. Hun Engels is net zo goed als mijn Arabisch.  Wederom leve kitty, vakkundig in het Frans heeft ze uitgelegd dat ik geen vis etc eet, dus kreeg ik een pizza margaretha en een bordje patat. Terwijl de dames ( we waren met zn 3en, de rest was al vertrokken) zaten te eten kwam mijn eten wat later met en pizza koerier. Prima mini pizza, prima patat, goed water dus prima gehad. Daarna gingen Kitty en ik samen de meduna in, de oudste van Marokko, maar wat een mooie, heb er vreselijk veel fotos gemaakt. Een prachtige muurschildering waarop reanimatie werd uitgebeeld. Zo slim en handig, stap voor stap neergezet. Daarnaast geen opdringerige mensen die willen verkopen, maar gewoon leuk. In voor een gesprek, kreeg naast teenslippers vandaag ook nog stuff aangeboden... heb maar bedankt. Zei iets te hard No i dont  want drugs.... papa niet blij.

We hebben heerlijk hier lopen dwalen en genieten. Een aanrader. Daarna even nog over het strand gelopen mijn voeten laten kussen door het ware van de Marokkaanse zee, en tien terug de bus in. Deze rit ging sneller, onderweg 1 stop, daarna binnen 3 uur thuis. Heerlijk gegeten bij de salade bar op de hoek. De reis ingecheckt en een spelletje skibbo gedaan koffer ingepakt, ik kom met minder terug dan ik ging, maar dat klopt wel. Daarna blog geschreven en gaan slapen morgen vroeg dag. We vliegen om half 11

dinsdag 17 oktober 2017

marrakech( dag 2)


Vandaag een soort van uitslapen, om 9 uur pas ontbijt. Maar een stad lokt en  roept en dus.. half 9 zaten we al kant en klaar aan het ontbijt. Snel nog even wat dingen doen en we konden  de stad in. Kitty wilde graag naar het plein ik wilde graag naar de leerlooierij, de indruk vanFez heeft me zo lang achtervolgt dat ik gewoon het weer moest zien hoe het toeging in een looierij. Toen we vroegen waren het was en dat we eigenlijk wilden lopen... zei de receptionist dat dat ver was, dat een taxi beter was. Dus ja, overleg en we besloten om toch met een taxi te gaan. Hij had gelijk.. wat een rit maar ook de wijken waar we doorheen kwamen. Af en toe heb ik met samengeknepen adem in de auto gezeten. Adem in en hopen dat het goed komt. Gelukkig kwamen we aan bij de looierij. We kregen meteen takjes mint tegen de stank en kregen een persoonlijke rondleiding. Erg leuk maar wat een armoe, wat een werk, we zagen mannen in donkere kamers haren van de huiden schrapen, we zagen bakken met water, met duivenpoep om het leer soepel te maken etc het blijft indrukwekkend.

Natuurlijk moet je na die tijd een winkel in met leerspullen, maar omdat we Nederlanders zijn kijken kijken, niet kopen. Gelukkig waren we zo slim om de taxi ons terug te laten brengen naar het plein, anders waren we er nooit gekomen geloof ik. Het plein blijft mooi en bijzoner, het is genieten wat je ziet en wat er gebeurt. Ook waren er nog steeds de aapjes en de ratelslangen, heftig maar ze zijn er. Zolang mensen betalen voor de slangenei ze te zien dansen en mensen betalen om met aapjes al dan niet aangekleed betalen, zal dir blijven bestaan. Het is niet anders.  We hebben er heerlijk gezeten. Wel lastig is de vele verkopers die steeds konen met horloges met zonnebrillen etc. Je krijgt de neiging om ze hun spullen op een plek te stoppen waar de zon niet schijnt. Je doet het niet, je lacht lief en zegt.. No thank you have A nice day, Bey in je gedachten in het echt zeg je NO!!!!!! Of schud met je hoofd.
 Na de mint thee met veel suiker ernaast zijn we de Medina ingegaan, heerlijk dwalen door steegjes, bijna verdwalen maar net niet. Toch dingen kopen. Door een verkoper kochten we eculiotes brokken om mee te stomen. De man wilde daarna op de foto met “ mijn moeder” als rechtgeaarde niet zoon heb ik dat toegestaan. Dus deze man omarmde Kitty, en toen ik de foto wilde maken, batarij op, ongemakkelijk, Arm van man zonder tand om Kitty, ik prutsen met mijn camera en toen de foto. Dus vanaf dat moment was Kitty mijn moeder😀

We hebben heerlijk op een terras gegeten, daarna verde lopen door de Soek. Je krijgt veel hulp maar als ze je gaan gidsen al is het de verkeerde kant op,en dat gebeurt vaak, moet je ze betalen.. en ze nemen je soms mee naar en langs plekken waarbij ik denk... wat gaat hier gebeuren. Ik zei al,tegen Kitty, ik kan hard rennen en jij bent 10 kamelen waard, dus tel uit je winst. Na een lange dwaaltocht aangekomen op het plein. Heerlijk thee gedronken. Daarna met paard en wagen naar het hotel terug voor 12 euro. Lekker wat opgefrist, daarna naar het parkje met moderne kunst. Lekker gegeten om daarna naar het hotel te gaan. Wederom en geweldige dag in de pokket.. deze stad een aanrader en erg gayvriendelijk. Als ik alle knipogen en flirtende blikken mag geloven ben ik hier erg intrek.. of zou het ken dat ze denken dat ik rijk ben.... en met mijn “ moeder” op pad ben...

maandag 16 oktober 2017

marrakech( dag van vertrek en aankomst)

Het begon laat deze reis, we hadden een vlucht om half 5, dus de hele dag tijd genoeg om alles te regelen en in te pakken etc.. Dat is wel rustig maar ook niet fijn, omdat je dan toch in een soort van wachtkamer zit wanneer je mag vertrekken maar ook daarna als je op schiphol bent en mag wachten. Gelukkig is dat gedeelte met goed en leuk gezelschap, anders zou ik niet met haar op vakantie gaan tenslotte. Met vriendin Kitty is het altijd goed en gezellig wat we ook gaan doen.

Ik had de mazzel dat mijn lieve Buuf naar Amsterdam moest en dus meteen aanbood om mij even op Schiphol af te zetten. Heerlijk scheelt een hoop gedoe en regelen. Thuis nog snel even wat laatste dingen gedaan en ik kon vertrekken. De reis naar Schiphol een feestje, geen enkel probleem. Daarna gewoon lekker snel door de douane en het is nieuw dat ze nu zelfs in je broek voelen, heel bijzonder. Ik denk dat veel homosexuele mannen maar moeten gaan werken bij de douane op Schiphol.

Daarna wat slenteren en genoten. Ik wilde toch zon massage stoel uitproberen. Ik kan zeggen het is een ervaring. Heel bijzonder. Je nek wordt steeds gemasseerd maar dat is best ruw, dan worden je kuiten afgeknepen en als bonus gebeurt er iets bij je billen, die worden opgeduwd en ineens kont er druk te staan op een plek waar ik even bij dacht dat de douane er was.

Kortom leuk te proberen maar geen tweede keer,

We hebben heerlijk gegeten op Schiphol om daarna  naar de gate te gaan, we waren vroeg maar we lezen wa, we praten wat, we genieten wat en voor je het weet mag je het vliegtuig in. We zaten prima, allebei aan een gangpad en toch naast elkaar. Achter ons een gezin met baby, en nadat de baby zijn eerste huil geluiden maakte. Ik mijn zo gevreesde doordringende docentenblik op dat kind had geworpen, was het stil.... kennelijk heb ik overmacht ergens 😀

De vlucht duurde 4 uur en dat gaat zo snel, het vloog om. Bij aankomst moesten we eerst door de douane, het ging sneller dan de eerste keer, de man vroeg of het onze eerste keer was, nou nee dus en klaar, hij werd wat vriendelijker, ik kreeg zelfs een glimlach en we konden door. Terwijl we dat FBI’s wilden verlaten werden we nog een keer gecontroleerd, eigenlijk een controle van de controle. Maar nadat we geld hadden gewisseld, we de bagage hadden gehaald, konden we nogmaals door de een controle post, moest alle bagage nog gecontroleerd worden, en konden we eindelijk Marrakech  echt in, de transfer ging prima. Leuke chauffeur,erg zwijgzaam maar goed. Het hotel is inderdaad delarossa Spa en wellness, heerlijk. Luxe en mooie kamers. Heb wel van kamer gewisseld met Kitty, de mijne had een bad, met een randje nog hoger dan mijn eigen bad ooit lang geleden. Kitty wilde graag een bad ik een goed werkende kluis dus geregeld. Allebei blij. Nog even samen water gehaald bij de buren en daarna in de lobby, omdat de buurt niet echt veilig lijkt, skibbo gespeeld en heerlijk genoten. Kortom morgen aan de bak en dan pas de echte fotos maken.


zondag 15 oktober 2017

De oktoberrit in de herfst

Met de grote reis van maandag voor de boeg, maar ook nog de restanten van de griep in mijn lijf, en nog een ritje te maken naar Musselkanaal om mijn moeder te zien, die ik al veel te lang niet heb gezien. Is het wel weer een vol weekeinde. Gelukkig had ik gisteren al mijn koffer in gepakt, moeten er hooguit nog wat dingen bij waarvan ik denk.. o ja dat ben ik denk ik vergeten. al weet ik dat ik alles heb ingepakt.. kortom het is wederom een hectische weekeinde geweest. 

Zoals altijd zijn er onderweg onvoorziene situaties, een file bij Utrecht, en dan de weg die ik zo graag rij, via Klijndijk, naar Valthe, Valthemond, en de Kavelingen naar Musselkanaal, bleek ineens afgesloten te zijn..Dus het was even puzzelen.

Gelukkig is de google maps en de i phone gewillig en dus kwam ik via Odoorn, Exlo,.1st en 2de exloermond aan in Musselkanaal. Eigenlijk heb ik een soort van reis gemaakt door mijn verleden en kwam ik toch wel wat dingen tegen die ik ergens dacht te zijn vergeten. maar niet dus. Een heerlijke rit door het herfstachtige Drenthe. Maar zoals altijd is de weg opgaan de grootste opgave... De terugweg is het zelfde verhaal, het weggaan is het ergste het rijden niet..


Met mijn moeder was het wederom prima, ze staat haar mannetje, en we hebben wat gesproken over hoe ze haar verhuizing ervaart tot dus ver. Ze vertelde dat ze dacht dat ze wel langer had kunnen wonen in Mussel, maar op mijn opmerking dat ze in Mussel waarschijnlijk veel minder aanspraak had dan hier, maar ook dat ze dus daar veel meer in huis zou zitten en dus niet zoveel mensen op straat zal zien die ze nu wel ziet opende haar ogen en gedachten. Ik heb haar nog verteld dat ze moet beseffen dat ze het niet moet romantiseren, mede omdat ze toch ook in dat grote mooie huis, alleen maar de slaapkamer, de keuken, de garage en de woonkamer gebruikte, ze kwam niet eens meer boven waar ze twee slaapkamers had en een keuken en een grote inloopkast, laat staan de zolder. Toen ik dat zo zie zag ze ook wel dat ze het anders moest gaan zien.

Bij het eten hebben we heel mooi en diep zitten te praten, voor het eerst heb ik ook uitgesproken, dat ik graag wil dat ze wel op papier gaat zetten wat ze graag wil, omdat ik niet wil dat mijn broer en ik er straks alleen voor staan en dat we dus dan ineens van alles moeten bedenken. Ik besef me ook dat dit een lastige is, en dat zei ze ook maar dat wil niet zeggen dat ze er niet voor weg moet lopen. Tenslotte is ze niet voor niets een oude van dagen.. of een mens van de dag... dus we weten allemaal dat het moment gaat komen. De naaste ervaringen van vrienden van mij heeft me doen inzien dat ik toch met haar daar over moet praten, omdat ik een dienst wil maken die haar eer aan doet.
Natuurlijk zal ik er een draai aan geven, zal ik iets verzinnen waardoor het dorp weer in opschudding komt maar dat is iets wat ik wil en toch moet doen. Zeker zal het nummer van Liesbeth List gedraaid worden 'Heb het leven lief"omdat dit ook zo bij haar past.. en wie weet wil ik nog wel een mooi Engels nummer.. maar gelukkig hoef ik daar nu niet over na te denken.. daar ben ik erg blij om.

De terugrit was een fijne, via een andere vergeten route terug gereden naar Emmen of all places om daarna in de ene naar de andere trage slakken groep terecht te komen waarbij mensen ineens boven op de rem gaan staan omdat , het leek wel de NS, er een blaadje op de weg lag. kortom het was wederom een ervaring terug rijden in het donker
Bij thuiskomst de laatste dingen ingepakt, nog even met Kitty gebeld, en daarna de was gedaan van het bed, dat moet altijd, bed verschonen voordat ik weg ga.

Daarna natuurlijk Heel Holland Bakt en Zondag met Lubach.. heerlijk. een waardige afsluiting


zaterdag 14 oktober 2017

Sagge Femme (film)

Vanavond met Els en Marian naar de film geweest, wat een prachtige film is deze, ik heb genoten.. Al vind ik dat er teveel toch wel net niet afgewerkte dingen inzitten. Het is een film waar een soort van net niet open einde in zit, maar of het het einde is is dan de vraag.. Kortom wel een film om te gaan kijken, al is het alleen al om het spel maar ook omdat hij gewoon mooi is.

recensie van de film:
Regie: Martin Provost | Cast : Catherine Frot (Claire Breton), Catherine Deneuve (BĂ©atrice Sobolevski), Quentin Dolmaire (Simon), e.a. | Speelduur: 117 minuten | Jaar: 2017

De oplettende kijker en nu dus de lezer zal iets opvallen bij het verschijnen van de titel van het Franse drama Sage Femme. Er is heel kort een verbindingsstreepje tussen de twee woorden te zien. Met dit streepje verwijst de titel naar het beroep van vroedvrouw dat hoofdpersoon Claire uitoefent. Maar 'sage femme' betekent ook 'wijze vrouw', waarbij artistieke vrijheid dicteert dat je voor extra nadruk bijvoeglijk naamwoord en zelfstandig naamwoord best mag omdraaien.

Claire is een bevlogen verloskundige met een weloverwogen en intelligente levensinstelling, de wijze vroedvrouw uit de titel dus. Het ziekenhuis waar ze sinds jaar en dag werkt gaat binnenkort zijn deuren sluiten. Claire weet niet of ze wel op het aanbod moet ingaan om haar betrekking bij een nieuwe instelling voort te zetten. Wat haar namelijk te wachten staat is een commercieel aandoende broedfabriek waarbij het meer om de aantallen dan het wel en wee van de patiĂ«nten draait. De wijze waarop de alleenstaande vrouw deze keuze afweegt is illustratief voor haar inborst.

Deze inschatting neem je mee wanneer Claire voor een dilemma wordt gesteld dat meer van persoonlijk aard is. Na een nachtdienst komt de vrouw oververmoeid thuis en luistert haar antwoordapparaat af. De oude maĂźtresse van Claires vader heeft een boodschap ingesproken. Deze BĂ©atrice voelde als een moeder voor Claire tot ze opeens de benen nam. Er ontstaat een nieuwe doch wankelende kennismaking. BĂ©atrice heeft nog steeds veel te verwerken over de tijd met Claires vader. Ze is op zoek naar antwoorden, maar die wil Claire nu juist bij BĂ©atrice ophalen.

De contrasten tussen de twee vrouwen konden niet groter zijn. Waar Claire introvert, betrokken en werklustig is heeft BĂ©atrice een extravagant leven geleid waarbij ze nauwelijks grenzen kende. Ze is bovendien opdringerig en veeleisend. De ontmoeting verloopt dan ook moeizaam en geforceerd. Maar BĂ©atrice heeft het vermogen om mensen voor haar karretje te spannen en omdat ze zich ook bedient van dramatiek weet ze feilloos op het gevoel van Claire in te spelen.

De hoofdrollen in het Franse drama Sage Femme zijn ingevuld door een immer betoverende Catherine Deneuve en Catherine Frot. Deze laatste dame maakte grote indruk als een introverte mysterieuze musicus in de thriller La Tourneuse de Pages. De twee Catherines zijn duidelijk aan elkaar gewaagd en hun personages lopen gaandeweg wat betreft karaktereigenschappen in elkaar over.

Als een ding duidelijk wordt is deze fijngevoelige productie is dat beslissingen in het verleden grote gevolgen kunnen hebben voor de toekomst, zelfs als je denkt dat ze al lang en breed zijn afgesloten en verwerkt. Claire zal haar zorgzame instelling moeten opgeven en meer voor zichzelf moeten opkomen, terwijl BĂ©atrice haar harnas uit zal moeten trekken.

Filmmaker Martin Provost toont zich een begenadigd acteursregisseur die ook nog eens het scenario voor zijn rekening nam. Hij toont ons de complexe en gevoelige interactie tussen twee vrouwen op een keerpunt in hun leven, waarbij decorum het uiteindelijk aflegt tegen waarheidsvinding en genoegdoening.



vrijdag 13 oktober 2017

yup het krabbelt zich weer omhoog

Gisteravond niet laat in bed, maar vandaag er wel heel lang in gebleven, okey laat ik eerlijk zijn, van de uren die ik normaal in het leven doorbreng heb ik er nu misschien net 4 gehaald. Maar het is heerlijk, gewoon in bed liggen, bijkomen en voelen dat rust je lijf goed doet. Mijn keelpijn zakt af, ik vond een geweldig goed spulletje wat ik ooit in Napels heb gekocht in mijn kast met paracetamol, ja die uit Spanje, waarmee je dus je keelpijn erg snel bestrijd. Ik moet naar Italie om toch maar een voorraadje te halen van dit spul. Het werkt enorm, Twee keer in je keel spuiten en je pijn is weg en hij is gesmeerd. Ik ga er voor. Dus als er nog mensen zijn die op vakantie gaan naar Italie laat me het even weten, dan stuur ik je even een foto van het doosje van het middeltje op, met de vraag of je voor mij wat van die flesjes wil meenemen.. het werkt namelijk enorm.

De hele dag dus bijna in bed doorgebracht, gelukkig kan ik het goed met mezelf vinden, dus het was ontbijt op bed, het was middageten op bed, het was eigenlijk alles op bed, zelfs het blogje schrijven is in bed. Wat een kan ziek zijn soms toch een feestje zijn, met het juiste gezelschap, mezelf, met goed eten en drinken, en een goede serie op de tv, dan is het vol te houden. 
Ik volg momenteel de serie Criminal minds en dat is leuk en spannend.. Ik knaag me als een soort van knaagdier hier doorheen om ze te zien.. Gelukkig ben ik pas in serie 2, dus ik heb nog heel veel te gaan om te bekijken. Het is genieten en ook geeft het veel inzichten maar ook raakt het me, zit soms te huilen bij de tv, of zal dat zijn omdat ik griep heb.. ik weet het niet. misschien ook wel de leeftijd.

Kortom het was een zinvol dagje in bed met een doorgelegen ruggetje nu maar dat komt wel weer goed. Morgen gaan we maar weer eens proberen om het echte leven in te duiken en dat doen we rustig aan.. 

Kortom twee dagen in bed, is wel genoeg.. en we kunnen het weer aan.