dinsdag 24 april 2018

Afzwemmen ISK 2018



Eindelijk kon ik een keertje kijken bij het afzwemmen van onze leerlingen van de ISK.Dit is een hele happening, mede omdat het voor velen hun eerste diploma is.

Ik kan meestal niet omdat ik les aan het geven ben, dus ik kan niet weg van school. Dit keer hebben we toevallig projectweek en is er vandaag een sportdag waar ik niet ingezet ben. De eerste twee uur had ik les aan de isk leerlingen, dat was erg gaaf, Dit keer kregen ze een stukje van Mr Bean te zien, en ze moesten het daarna afspelen. Dat deden ze zoals ik het al had verwacht vol enthousiasme.

Tussendoor heb ik wat zaken geregeld, was nog even gaan kijken bij de sportdag voor klas 1, wat ook erg geslaagd was. De kids hadden lol en deden echt hun best.. geweldig. 
 Keurig om 13. 50 stond ik bij het verkeerde zwembad te wachten op de leerlingen die zouden komen, maar er kwam niks, dus om 14.00 maar eens naar Els gebeld, waarvan ik te horen kreeg dat het dus bij het andere zwembad was. Snel in de auto en rijden om toch nog redelijk op tijd aan te komen.

Bij binnenkomst is het een feestje, de leerlingen die afzwemmen zijn helemaal blij dat ik er ben, ze genieten, komen handen geven, lachen en zijn blij. Ook waren er veel ouders en tevens waren er oud leerlingen. Zo mooi om te zien. Het maakt het mooi om er bij te zijn.


Het is een feestje om deze leerlingen te zien zwemmen, al valt het me op dat het wel heel anders is dan in mijn tijd. Ze moeten veel meer andere dingen doen, ze moeten nu duiken, ze moeten voor de a diploma al borstcrawl kunnen en rugcrawl maar gelukkig is dat ellendige watertrappelen eruit.. daar ben ik erg blij om. Na afloop toen iedereen zijn diploma had gingen ze nog even springen in het water van de duikplanken.. erg gaaf de vreugde die de leerlinge hebben als ze horen dat ze geslaagd zijn is zo gaaf om te zien .Ze juichen vliegen bijna de zwemjuf om de nek.. kortom het is een feestje... 

Hoe groot en blij kan een kind zijn met het halen van een diploma, zeker ook de familie die er speciaal vrij voor moet nemen maar toch komen kijken.. Het zou is uniek.


Een kadootje om getuige te mogen zijn voor iets wat voor deze leerlingen zo belangrijk is..


(om privacy redenen zet ik geen foto's van leerlingen in mijn blog of op facebook, vandaar dat er nu ook geen foto's staan van de leerlingen die aan het afzwemmen zijn)

maandag 23 april 2018

Be safe or Sorry

Vandaag ging bij ons de project week van start. Deze projectweek gaat over een aantal dingen die te maken hebben met veiligheid, en spanning.

Ik was al vroeg op school omdat ik zou helpen met het maken van wonden op het hoofd van 1 van de slachtoffers. Echter door een treinstoring, er was koper gejat bij Bodegraven, dus de treinen reden niet, kwam een collega te laat, hij had uiteindelijk snel zijn racefiets gepakt om zo naar school te komen. Ik hoefde dus niet te  grimeren.

We openden vanochtend met een ongeluk op het plein, een docent was tegen de auto van een andere docent geklapt, met zijn hoofd tegen de ruit, hij was bewusteloos, in de auto zaten twee personen die ook behoorlijk van slag waren en achter de auto lag een docent die zat te appen op de fiets en dus tegen de auto is geknald omdat ze niet oplette. Er kwam veel rook uit de auto.

Een collega en vriend van mij, werkt bij de brandweer, dus hij ging eerst de auto blussen. Meteen kwamen er andere bhv-ers om te helpen met de personen uit de auto te verplaatsen en te behandelen. Een scene als introductie op veiligheid van deze week.

De hele week zijn er diverse lessen gepland zoals een escape room, een doorlopende rode draad waarbij de leerlingen via hints kunnen ontdekken wie de dader is van het ongeluk. 

Mijn les bestaat uit het maken van een postbus 51 filmpje maken, met als thema, dat ze op een grappige manier duidelijk moeten maken waarom je niet moet appen, muziek moet luisteren of moet bellen op de fiets, omdat ze daardoor niet genoeg opletten in het verkeer.
Een aantal leerlingen gingen naar het, bij mij gelegen park en een jongen had zich uitgekleed tot zijn sportbroek en stond zogenaamd te vissen. echter er kwamen een aantal appers langs en die liepen tegen hem op waardoor hij in het water viel.. Ik heb vreselijk gelachen, dat ze dit verzinnen om te spelen. De film moest naast creatief ook grappig zijn maar ook moesten ze aangeven waarom ze niet moeten appen etc als wandelaar of als fietser.


Kortom het was weer een heerlijke dag en het is genieten met die gasten, ze maken mooie originele dingen en ik zie nu al uit naar al die filmpjes.



zondag 22 april 2018

We own to the mud.... ( deel 2)


We kregen eerst een soort van warming up.. dat was best ff wennen en heftig, in de brandende zon.. maar ja het hoort erbij en het ging uiteindelijk om dat we mee mochten doen. 

Het begin was een soort van warming up, waarbij goddelijke gespierde jongens hun kunstjes lieten zien wat ze allemaal met dat prachtige lijf konden doen.. Heel smakelijk om naar te kijken maar ook meteen jaloers makend... maar goed het oog wil ook wat en doet je soms je eigen lijf vergeten.

We moesten als eerste onder een soort poort door op handen en knieën..  daarna, en we hadden met elkaar afgesproken dat we op elkaar zouden wachten hoe dan ook, en dat hebben we gedaan.
We moesten eerst een stuk rennen, om daarna bij een sloot te komen waar we doorheen moesten. de eerste confrontatie met de modder.. is niet erg, is goed.. maar ook ergens wel een soort van grensje waar je overheen moet.. Maar goed je springt in de sloot en klaar is het. je ben vies en daarmee is het leed geleden.. Deze sloot moesten we later nog een keer nemen. dus dat was prima.Natuurlijk begonnen we met elkaar te bekogelen met modder, je moet het wel goed doen natuurlijk. 

Daarna moesten we over een paar balken lopen die behoorlijk wiebelden, maar aangezien ik, er stond en er al mensen waren die stonden te dringen heb ik maar gewoon een plank genomen.. hindernis 2 al klaar..

We moesten over grote pakken stro heen om daarna  te belanden bij de eerste echte hindernis.  de mud crawl.. op je handen en voeten door de modder onder prikkeldraad door.  heftig maar leuk
geloof dat er daar van mij een foto is gemaakt.

Na deze obstakel kregen we de marine tafel, dat was een soort van stellage waar je dus via de schuine  kant omhoog moest en  was best lastig.
 verder lopen voor de chest bumpers.... dat was springen over grote blokken.. ook prima te doen.

De monkey bars heb ik maar even over geslagen mijn armen waren niet sterk genoeg en ik dacht ik lig meteen in het water.. volgend jaar ga ik die doen

Het parcours lopen met een stuk hout in je nek, is prima te doen. geen probleem, mede omdat je er gewoon mee loopt.

De flyer.. een soort van grote glijbaan en dan je dan gelanceerd word in het water heb ik even overgeslagen in verband met wat problemen met mijn nek... leek me wijsheid.

De Treches was gaaf, je moest met over modderbergen heen weer in water , weer over ene berg etc je bent gewoon 1 en al modder heerlijk..

De sizzler, was een soort van parcours op handen en knieën en je kon kiezen met en zonder stroom.., hier hadden we al zitten te kijken een tijdje en door de gillen van de mannen die er doorheen gingen had ik al besloten dat ik hem zonder stroom zou doen.

 We moesten heel veel trappen op en af rennen/ lopen maar dat was goed te doen. Daarna de brain freeze, een glijbaan dat je in het water beland en dan ben je nat en schoon.

Kortom het was erg leuk om te doen en om van te genieten.

Aan het einde kon je je douchen, een waar paradijs, je staat met zes mannen in een soort openbare douche, en er zijn er tig van. het water is niet echt lekker warm maar warm genoeg door het weer,  de mannen staan  in hun onderbroek zich te douchen en af te spoelen.. dus daar stond ik ook tussen.. een mooiere afsluiting  van de mudmasters kun je je bijna niet wensen..... al moet ik zeggen vond het ook wel een beetje een soort van de gaskamers van Auswitsch omdat ik toch dat beeld er bij kreeg.

Kortom volgend jaar gaan we weer met elkaar, alleen ga ik het dan oefenen om een aantal dingen wel te kunnen.

En inmiddels heb ik mijn wens van wat ik heel graag wilde doen in 2018 volbracht.. een keer mee doen met de Mudmasters

zaterdag 21 april 2018

We own to the mud.... ( deel 1)

Ooit heb ik gezegd dat ik de Mudmasters  wil doen.. ik wil dat een keer meemaken, lang geleden had ik de kans maar ik dacht steeds ik ben niet fit genoeg.. dus waarom zou ik het doen.. 

Een paar maanden geleden, ongeveer een half jaar liet Martijn, een goede collega van mij met zijn collega Sander een filmpje zien dat ze hadden mee gedaan aan de Mudmasters in Belgie, midden in de nacht. Ik zei meteen lijkt mij zo gaaf ook een keer te doen.. dus wat zeiden die twee mannen, dan gaan we toch met elkaar op 21 april naar de mudmasters in de Haarlemmermeer.. Dus ik in mijn onnozelheid zei meteen dat is goed ik ga mee.  Verder niet nagedacht, maar voor ik het wist, waren met ineens met 6 mensen, collega's Pamela, Nouska en Liena gingen ook mee.. Ik moet bekennen dat ik het helemaal leuk vond.. totdat....

De datum kwam steeds dichterbij en ik zag het al gebeuren.. er waren obstakels bij waar van ik dacht. ik kom daar niet levend doorheen... ik moet dat lijf van mij door tunnels doen, ik moet onder prikkeldraad door, ik moet over hoge schermen heen, en als ik wil kan ik op een heel klein plankje staan en me dan 10 meter naar beneden laten vallen het water in.. ik dacht het niet dat ik dat ging doen.

Herkenbaar bij mij, ik zie er als een berg tegenop, ik heb koudwatervrees, allerlei kwaaltjes komen om de hoek kijken, ik denk alle doem scenario's door,, ik zie me afgevoerd worden in ambulances met hartproblemen, met gebroken benen, met onthoofd lichaam, met afgescheurde nagels.. met een splinter. kortom alles passeert de revue.. ik schijt bagger... Ik ken mezelf ik zie er tegenop maar als het dan zo ver is, komt er een soort van gelatenheid over mij heen, beland ik in een soort van rust.. bedenk ik me het zij zo.. en ik ga...

De weken naar de 21ste geef ik eerlijk toe heb ik behoorlijk wat slapeloze nachten gehad, ik heb bagger gescheten, ik begon het langzaam te vertellen en dat had ik beter niet kunnen doen.... want.. tja.. iedereen zei meteen, ga jij dat doen, dat is loei zwaar.. een ander zei.. heb je wel goed getraind. anders red je dat niet.. Ik dacht nog goed getraind.. ik heb toch mijn kettlebell en mijn cross xxxl gedaan dus ik zou het moeten kunnen met gemak toch..Toch begon het me behoorlijk op te breken.. ik dacht wat ga ik doen.. ik wilde niet ik wilde wel.. ik zat behoorlijk in de stress.. totdat ik bedacht
mijn doel is 1 keer meedoen.. dus ik ga 1 keer meedoen al doe ik maar 1 ding dan heb ik meegedaan, dan heb ik wel niet alles gedaan maar ik heb meegedaan. laat dat voldoende zijn...

Dit gaf de nodige rust... en ook de nodige geruststelling, tot een lieftallige collega me vertelde dat je niet langs alle obstakels kan, omdat sommigen zo gebouwd zijn dat je er dus echt overheen of doorheen moet.. Mijn grootste angst was het plankje waar je op staat en waarmee je dus met een klap naar beneden gaat.. maar ook de glijbaan waarbij je in een bak met water beland.. en de ijsbak.. dat je gaat glijden en dan beland je in een bak met ijskoud water.. ik denk dat mijn lichaam dat niet trekt...
kortom ik onderga het..

We waren er heerlijk vroeg dus we konden al wat rondkijken.. toch is het een soort van onwerkelijke wereld, je kijkt er en je denkt.. is dit nu wat ik zo graag wil.. Ja dus dit wil ik.. al moet ik zeggen.. dat ik terwijl we zaten te kijken en ik soms mensen zag ploeteren, af en toe wat blesures zag dat ik dacht.. ik ga naar huis.

Maar de tijd vloog om en voor ik het wist mochten wij ook aan de bak...
(morgen het vervolg)

vrijdag 20 april 2018

Een docent van de ISK gaat trouwen



Onze Vlaamse collega van de ISK ging trouwen. Al weken is er over gepraat, hij is al een jaar aan het diëten, omdat hij toch in zijn gekochte trouwpak moest passen, hij was er al de hele tijd mee bezig. Met hem het hele ISK team, dus dat was wel een druk wat er op het team lag. Er moest natuurlijk van alles bedacht worden, zoals een lied, een dansje, iets wat de leerlingen konden doen. Kortom het was best veel werk.

Maar onze leerlingen zijn goud, dat weten we, ze wisten dit, ze wisten dat hun meester zou trouwen om 16.00, en ze waren er dus ruim op tijd, ik moest eerst nog even een andere verplichting doen na mijn lessen tot 15.15, dus ben ik daarna meteen naar de leerlingen gegaan zodat ze niet zo alleen zouden staan daar. Een andere collega had woensdag beloofd dat zij er ook zou zijn, maar ik denk dat er iets tussen is gekomen, dat ze er dus niet kon zijn.Want toen ik aankwam stonden de collega's van de ISK daar al klaar, en ik was net op tijd om de bruidegom met zijn bruid op de fiets te zien aankomen fietsen. 

De leerlingen stonden al bij elkaar te praten en hadden het in eerste instantie niet eens door... de opmerking was dan ook.. OP DE FIETS???? niet eens een auto.. bij ons komen ze in grote auto's. Heel bijzonder dus voor hen, maar het is hun meester dus het is goed en bijzonder. Het bruidspaar ging het gemeentehuis in, en de leerlingen bleven buiten, de directe collega's van de ISK gingen ook mee naar binnen en ik ben dus bij de leerlingen gebleven als een soort van kinderoppas... Ze hadden bellenblazers bij zich, en ze hadden de dikste lol met elkaar. 

Het half uurtje waarin een leven compleet veranderd is toch wel heel bijzonder, en toen bleek dat het bruidspaar naar buiten zou komen, stonden de leerlingen in een rij bij de trap en bleven maar bellen blazen. 

De leerlingen stonden te genieten. ze straalden alsof het hun eigen bruiloft was. 

Hun meester kwam er speciaal even aan om hun felicitaties in ontvangst te nemen, en ze waren blij. Ik heb maar even de opmerking geplaatst dat ik vond dat er een foto moest worden gemaakt van de leerlingen met hun meester, dat ging dus ook gebeuren en ik heb heel subtiel, waar ik goed in ben , maar ze de kant van het bordes opgedreven zodat de leerlingen met hun meester op het bordes stonden.. ze stonden te genieten en te stralen. het is volgens mij een hele mooie foto geworden waarop een heleboel mensen staan te stralen..

Het grappige was wel , toen er een hele grote groepsfoto moest worden gemaakt ik en een leerling aan de kant gingen staan, omdat we niet op de foto  wilden. Een vriend, de broer van een leerling die niemand kent maar met zijn neef was meegekomen leuk erbij ging staan en dus ook op de foto staat.. Ik moet nu al lachen om het idee dat als de foto's komen het bruidspaar zich afvraagt wie dat joch is.. of het een oud leerling is.. maar ach dat maakt een bruiloft ook weer extra leuk.


donderdag 19 april 2018

waar of niet waar (8)

 Bang voor afluisterpraktijken


Nog voor zijn presidentschap, overnachtte Donald Trump in de hoedanigheid van zakenman, in 2005 in een Russisch  hotel. Omdat hij redenen had te denken dat de Russen belangrijke informatie van hem wilden, zocht hij de hele kamer af naar afluisterapparatuur. Hij vond niets, tot hij het tapijt optilde en daaronder een metalen plaat zag die met een stuk of zes schroeven aan de vloer was bevestigd. Zorgvuldig verwijderde hij  de ene na de andere schroef, totdat hij onder zich een daverend geraas hoorde. Hij had de kroonluchter van de eetzaal losgeschroefd

WAar of niet Waar
antwoord onder de foto's






Niet Waar

woensdag 18 april 2018

Amsterdam De ISK komt

Het jaarlijks terugkerende uitje met vriendin Els en de leerlingen van de ISK was vandaag. We gingen dit keer in twee groepen, een groep ging via Woerden omdat zij met hun docenten naar een drukkerij gingen waar ze met o.a Arabische letters teksten konden drukken... 

De andere groep, waar ik mee mocht, gingen naar Amsterdam, eerst een bakkie doen ergens, daarna met elkaar naar Madam Tussaud, een wandeling door de Rode buurt, en natuurlijk een stukje vrije tijd om daarna met elkaar een boottochtje te maken door de grachten van Amsterdam met beide groepen.


Bij het dwalen door Amsterdam zijn we eerst voor een pannenkoekenhuis de pannekoeken gaan opeten die de isk hadden gebakken voor deze reis. Ze hadden dat op school gedaan,  appel banaan pannenkoek. Heerlijk en erg gezellig. Daarna zijn we op een terras beland waar we wat hebben gedronken. Met twee leerlingen die een vriendin hebben heb ik snel een foto gemaakt met Majoor Boshard alsof het hun vriendin was.. dit om de meiden een beetje jaloers te maken. Ze hebben vreselijk gelachen met elkaar.
Natuurlijk moesten we ook even een klein stukje door de rode buurt lopen, ze hebben precies 1 vrouw gezien die achter het glas stond. Achteraf was ik blij mede omdat een leerling zei.. meneer er gaat iets wat normaal hangt iets geks doen, het komt omhoog.. Ik heb  verder maar niet meer gevraagd, leek me verstandiger dan hem te vragen wat hij bedoelde.

Daarna zijn we Madam Tusaud ingegaan, dit bleek een groot succes, men heeft er genoten, er waren kreten van de kinderen omdat ze iemand herkenden, ze mochten er mee op de foto, ze genoten .. Het was jammer dat je er binnen een half uur uit bent. en dat voor 29 euro.. dat vond ik wel schokkend.

Nadat er op de dam wat foto's zijn gemaakt, een paar groepsfoto's hebben we de leerlingen naar de boot gebracht, zodat ze wisten waar ze moesten zijn. Daar kregen ze allemaal 10 euro om te eten en om te genieten in Amsterdam voor een uurtje vrij moment. Els en ik zijn wat gaan eten, in afwachting van onze collega's die met een andere groep eerst zijn gaan wezen letters drukken in een drukkerij.

We hadden ons buikje vol en zijn daarna meteen de boot op gegaan, het was genieten met deze gasten, ze hebben lol, ze lachen vreselijk en zitten te genieten.

Na de boottocht van een uur zijn we een ijsje wezen eten, zijn we naar het station gegaan omdat we voor 16.00 moeten zijn ingecheckt om naar huis te gaan, in de trein natuurlijk nog heerlijk zitten napraten en lachen.

Het was een prachtige dag met heerlijke kinderen die stralen die lol hebben en deze dag had ik niet willen missen